Ron’s Alt Country

Archief RAC 2012

De Zes van januari 2013

by jayhawk on jan.01, 2013, under Opinie

Allereerst wensen wij hier bij Ron’s Alt Country u een zeer gelukkig en muzikaal 2013. Tevens willen wij als laatste actie de Zes van januari 2013 nog publiceren.

Allereerst het lijstje van Leo Kattestaart, samensteller en presentator van het radioprogramma “From Austin & Everywhere” bij Omroep Vlaardingen:

The Hiders – “Temenos”

1. The Hiders – “Temenos” (eigen beheer)
2. Grant Lee Phillips – “Walking In The Green Corn” (Magnetic Field Records)
3. Lucy Kaplansky “Reunion” (Red House)
4. Bellowhead – “Broadside”(Navigator Records)
5. The Stray Birds – “The Stray Birds” (eigen beheer)
6. Diftong – “Holy Bones” (eigen beheer)

Geen van deze Zes komt terug in het lijstje van Ronald Vos:

1. Paul Kelly – “Spring and Fall” (CEN)
2. Lucero – “Women & Work” (ATO/Loose)
3. Buddy Miller & Jim Lauerdale – “Buddy & Jim” (New West)
4. The Walkabouts – “Berlin” (Glitterhouse)
5. Cam Penner – “To Build A Fire” (Rawlco Radio/Lucky Dice)
6. In A Cabin with … – “Traditionals II” (V2 Benelux)

De Zes is de bijdrage van Ron’s Alt Country aan de Euro Americana Chart. Zie ook de individuele eindejaarslijstjes van de reporters van de EA Chart.
1 Comment :Paul Kelly, The Hiders more…

Top 25 over 2012

by jayhawk on dec.30, 2012, under Opinie

Hieronder de vijftiende, en laatste, ‘best of’ van het jaar en wel die van 2012. Jawel, de laatste, want Ronald Vos doet een stapje terug en geeft op deze pagina de ruimte aan Leo Kattestaarts radioprogramma “From Austin & Everywhere”. De site blijft dus als zodanig bestaan; deze inhoud kunt u in de toekomst in het archief terugvinden.

1. Blaudzun – “Heavy Flowers”
2. First Aid Kit – “The Lion’s Roar”
3. Jay William Henderson – “The Sun Will Burn Your Eyes”
4. Simone Felice – ” Simone Felice”
5. The Sumner Brothers – ” I’ll Be There Tomorrow”
6. The Maldives – “Muscle For The Wing”
7. The Band Of Heathens – “The Double Down Live In Denver ”
8. Kevn Kinney & The Golden Palominos – “A Good Country Mile”
9. The Honeydogs – “What Comes After”
10. Husky – “Forever So”
11. Great Lake Swimmers – ” New Wild Everywhere”
12. The Wooden Sky – “Every Child A Daughter, Every Moon A Sun”
13. The Avett Brothers – “Carpenter”
14. Neil Young & Crazy Horse – “Americana”
15. Dave McGraw & Mandy Fer – “Seed For A Pine”
16. Wrinkle Neck Mules – “Apprentice To Ghosts”
17. Goodnight, Texas – “A Long Live Of Living”
18. Gretchen Peters – “Hello Cruel World”
19. Bob Dylan – “Tempest”
20. Adam Faucett – “More Like A Temple”
21. Andrew Combs – “Worried Man”
22. Patterson Hood – “Heat Lightning Rumbles in the Distance”
23. Tindersticks – “The Something Rain”
24. Anne Soldaat – “Anne Soldaat”
25. Hurray For The Riff Raff – “Look Out Mama”

Commentaar RV: Echte alt. country wordt er m.i. nauwelijks meer gemaakt, daarom ruimte voor enkele popplaten in de lijst en bovendien is de scheidingslijn tussen de genres soms nauwelijks aan te geven. “Heavy Flowers” is naar mijn mening verre weg de beste plaat die er dit jaar gemaakt is. Dat het bovendien een Nederlands product is, daar moeten we gewoon trots op zijn.
Andere goede Nederlandse platen waren er van Sleepwater met “Sunwritten”, Theo Sieben met “Invite To Dance”, “Traditionals II” van het In A Cabin project en niet te vergeten “Springlevend ” van The Kik.
Verder dient opgemerkt te worden dat ‘late arrival’ van 2011 “Going & Gone” van Eric Athey (20e) in 2012 nog zo’n indruk op mij maakte dat hij eigenlijk een plaatsje in de top vijf verdiende van dit jaar.
Tot de afvallers behoorden o.a. “Blood Speakes” van Smoke Frairies, “Birds Fly South” van The Mastersons, “The Tarnished Gold” van Beachwood Sparks, “Mystic Pinball” van John Hiatt, “Women & Work” van Lucero, “Nothing’s Gonna Change The Way You Felt About Me Now” van Justin Townes Earle, het titelloze debuut van Jake Bug, “Billy Jack” van Honey Honey, “Locked Doors & Pretty Fences” van Joel Henderson, “New Multitudes” van Jay Farrar, Will Johnson, Anders Parker & Yim Yames en “Sundrunk Angels” van Old Californio.
Voor vorige edities zie de link jaarlijsten bovenaan deze pagina.

Hieronder de lijst van Leo Kattestaart:

1 John Murry – The Graceless Age
2 Jimmy LaFave – Depending On The Distance
3 Paul Thorn – What The Hell Is Goning On?
4 The Parlor Soldiers – When The Dust Settles
5 Eric Athey – Going & Gone
6 The Wooden Sky – Every Child A Daughter, Every Moon A Sun
7 Tim Gearan – Riverboat
8 Andrew Combs – Worried Man
9 Lucero – Women & Work
10 Sean Rowe – The Salesman And The Shark
11 Blaudzun – Heavy Flowers
12 Dave McGraw & Mandy Fer – Seed Of A Pine
13 Chuck Prophet – Temple Beautiful
14 Phantom Limb – The Pines
15 John Hiatt – Mystic Pinball
16 Jim Byrnes – I Hear In The Wind In The Wires
17 The Departed – Adventus
18 Gretchen Peters – Hello Cruel World
19 Sleepwater – Sunwritten
20 Walt Wilkins – Plenty
21 Tift Merritt – Traveling Alone
22 Theo Sieben – Invite To Dance
23 American Aquarium – Burn. Flicker. Die.
24 Ramsay Midwood – Larry Buys A Lighter
25 The Maldives – Muscle For The Wing

Prima jaar! Gevolg: teveel gekocht! Dit naast de cd’s welke gratis & voor niks de weg naar mijn brievenbus vonden. Nog geen Caleb Groh en ook geen Goodnight, Texas. Dit zijn wel albums die via een download inmiddels in mijn bezit zijn, maar nog niet fysiek. Indien zulks wel het geval zou zijn geweest dan hadden deze twee zich vrijwel zeker in de top 25 genesteld. Welke niet? Pfff…. zoveel. Geen Justin Townes Earle, bijvoorbeeld. Ook geen Matt Harlan, geen Jordan Minor, geen Chris Knight, geen Ry Cooder. Allen met albums welke er zeker toe deden, dit naast zo vele, andere prima albums.

Nummer 1 dus John Murry. Las ergens een onzinnige discussie over dit album; dat was de reden om deze cd fluks aan te schaffen. Een eigen oordeel is immers altijd aan te bevelen, dit overigens zonder de inspanningen van de vele recensenten in ons landje (en daarbuiten…) tekort te doen. Dus: dank je wel John Gjaltema, Hugo Vogel, Benny Metten, Jan Janssen, Fred Schmale and so on….. Ik was het zeker niet altijd eens met jullie visies, doch het heeft wel geleid tot het scherp stellen van een eigen mening. Het resultaat is derhalve deze Top 25, en natuurlijk is deze lijst ook weer voer tot discussie…..ook met mijzelve
1 Comment :Blaudzun, John Murry more…

Tournees van Fred Eaglesmith en Kevn Kinney

by jayhawk on dec.09, 2012, under Nieuws

Fans van bovengenoemde artiesten kunnen uitkijken naar shows in het begin van het jaar 2013.

Allereerst doet de Canadese singer-songschrijver Fred Eaglesmith een aantal shows in ons land:

10 februari: Amsterdam, Paradiso
11 februari: Edam, De Harmonie
14 februari: Utrecht, Ekko

Waarna hij de Noordzee oversteekt voor een aantal shows in het Verenigd Koninkrijk.

Hij is weer terug op:
24 februari: Spijkerboor, ‘t Keerpunt
25 februari: Tilburg, 013

Kevn Kinney doet een aantal shows samen met onze eigen Tim Knol:

29 maart: Hengelo, Metropool
30 maart: Bakkeveen, Muziekpodium
1 april: Rotterdam, De Unie
5 april: Hoorn, Het Huis verloren
6 april: Amen, De Amer
7 april: Ottersum

Leave a Comment :Fred Eaglesmith, Kevn Kinney, Tim Knol more…

The Sacred Shakers live

by jayhawk on dec.09, 2012, under Nieuws

Fans van Eilen Jewell kunnen uitzien naar een live album van The Sacred Shakers, het door old-time, country en blues geïnfecteerde gospel music project van Eilen met Daniel Fram, Daniel Kellar, Eric Royer, Greg Glassman, Jason Beek, Jerry Miller en Johnny Sciascia. De laatste drie vormen natuurlijk met de tegenwoordige in Boise woonachtige zangeres de Eilen Jewell Band.

De opnames zullen plaatsvinden op 24 januari 2013 in de Lizard Lounge in Cambridge (Massachutes).

Leave a Comment :Eilen Jewell, The Sacred Shakers more…

De Zes van december 2012

by jayhawk on dec.01, 2012, under Opinie

We zijn bijna weer toe aan de eindejaarslijsten, maar eerst nog de Zes …

Leo Kattestaart komt met de volgende lijst en toelichting:

December alweer. Bijna tijd voor het jaarlijstje. Afijn, voordat het hoofd gebroken dient te worden over wat nou de beste albums van 2012 precies zijn (vergeet Eric Athey’s “Going & Gone” niet, beste muziekkenners!), eerst nog even het ‘probleem’ voor de maand december zien op te lossen: de top zes voor de Euro Americana Chart. Zoals vrijwel elke maand een vrij lastige opgave, want er komt nogal wat uit. Er zijn nog immer maandelijks nieuwe namen (voor mij althans….) te ontdekken, namen die met verrassend sterke albums op de proppen komen. Denk aan Daniël Romano -hij heeft al wat albums uit- een youngster die op een prettige manier aan Gram Parsons doet denken. Of de uitstekende formatie rond de heren Avi Vinocur en Patrick Dyer Wolf: Goodnight, Texas. En wat dacht u van ene Ronnie Fauss? Verre van verkeerd, allemaal. De laatstgenoemde heeft dan ook mijn top 6 voor december gehaald, terwijl Goodnight, Texas daar vorige maand al in voorkwam. Echter, ook een paar oudgedienden drukken hun neus nog maar ‘ns aan het venster. Wat dacht u van Jim Byrnes met een coverplaat vol country- nummers, bijvoorbeeld. Pure country is nou niet direct mijn ding, maar in de handen van deze sympathieke Amerikaan uit Canada is dat bezwaar snel weggewerkt. Of wat te denken van de ‘verloren’ opnamen van Fame Records van de heer Dan Penn. Geweldig album.
Maar er is meer. Albums van Nederlandse makelij. Voortreffelijke albums…..
Mijn Top Zes voor december wordt dan ook gedomineerd door kwaliteitsmuziek van eigen bodem…….Het resultaat:

1. Sleepwater – “Sunwritten” (self released)
Brabantse formatie die op hun titelloze debuut al bewezen uit het goede hout gesneden te zijn. Opvolger “Sunwritten” is overigens veel meer dan zomaar een bewijs van die vaststelling. Wat een prachtplaat. Oké, er zijn natuurlijk best bepaalde invloeden in de muziek van Sleepwater terug te vinden, maar aan vergelijkingen ga ik me niet aan vertillen, want daar zou de eigenheid van deze heren ernstig tekort mee worden gedaan…. Hoewel, eentje dan: Ad Opstals’ stem doet mij af en toe terugdenken aan die van Steve Wynn’s eerste soloplaten….
“Sunwritten” is hier te verkrijgen.

2. Theo Sieben – “Invite To Dance”
Ook uit Brabant, maar inmiddels werkend vanuit het Amsterdamse, komt Theo Sieben. Naast zijn rol in dienst van anderen (o.a. Mathijs Leeuwis) debuteerde Sieben twee jaar geleden met “Until Grass”, een verrassend mooie schijf. Nu is daar de opvolger, en ook hier geldt dat de ‘tweede’ zelfs een paar slagen beter is dan de eersteling. Met medewerking oude maatjes als Jelle Paulusma als ook van levensgezel Judith Kolen heeft Sieben een mooi, indringend album gemaakt. “Invite To Dance” heeft dan ook lang met Sleepwater’s “Sunwritten” moeten duelleren voor de 1e stek; Sieben’s ‘verlies’ is dan ook slechts nipt te noemen. Theo Sieben website

3. Lucero – “Women & Work”
Ik ben al jaren op een bepaalde manier fan van Ben Nichols en zijn mannen van Lucero. Die bepaalde manier uit zich steevast in het aanschaffen van hun cd’s om ze vervolgens hooguit een paar keer te draaien. Vreemd, wellicht. Neemt niet weg dat de aanpak van de mannen uit Memphis mij zeer aanspreekt. Dat zij met “Women & Work” hun beste album tot nu toe hebben afgeleverd is dan ook hier ten huize duidelijk, want deze schijf overtreft qua draaibeurten inmiddels die van al het vorige werk fors….

4. Dan Penn – “The Fame Recordings”
De man die samen met Spooner Oldham auteur was van vele soulklassiekers: Wallace Daniel Pennington, ofwel Dan Penn. Na zijn debuutplaat “Nobody’s Fool” uit 1973 was Penn nu niet de man die veel van zijn pennenvruchten zelf op de plaat zette. Althans, dat zou een aanname geweest kunnen zijn….. Maar nu is daar dan plots een prachtig album op het voortreffelijke Ace- label, een album met opnamen uit de jaren zestig. Penn was op dat moment een midtwintiger en heeft in die periode, dit met steun van de gevestigde Fame- musici én in bezit zijnde van de sleutel van de Fame Studios, veel van zijn klassiekers doch ook van wat minder bekend werk (“Rainbow Road”, gepend samen met Donnie Fritts, bijvoorbeeld), zelf ingezongen en ingespeeld. Nu dus uitgebracht, dit voorzien van een prachtig ‘boekwerkje’. Meesterlijk gedaan, in alle opzichten.

5. Jim Byrnes – “I Hear The Wind In The Wires”
Ik zag de beste man een aantal jaren geleden optreden in Hoorn: Jim Byrnes. Aanleiding om hem toen te gaan zien was sowieso de wetenschap, dat zijn meest recente platen, zoals “House Of Refuge”, mij zeer konden (én kunnen) bekoren. Het bijgewoonde concert was een ware bevestiging. Nu komt Byrnes vrij onverwachts uit de hoek met een meer country- getint album; een album vol met covers. Toch niet getwijfeld over de aanschaf en vanaf dat moment zijn het vooral de zondagochtenden die een podium geven aan Byrnes’ “I Hear The Wind In The Wires”. Heerlijk.

6. Ronnie Fauss – “I Am The Man You Know I’m Not”
De volgende loot aan de boom der singer/songwriters. En waar velen, de goede bedoelingen ten spijt, de middelmaat niet (of niet direct) weten te ontstijgen, daar lukt het Ronnie Fauss wel. Niet dat “I Am The Man You Know I’m Not” nou als een verbluffend debuut dient te worden omschreven, het is wel een album wat de potentie van deze jonge songwriter blootlegt. Wie weet is hij op termijn wel de man die wij gaan kennen…..

Websitebeheerder Ronald Vos vond het deze keer zeer moeilijk om tot de Zes te komen, want in tegenstelling tot de vorige maand waren er niet een aantal toppers die er ver bovenuit staken. Hij genoot vooral van een aantal albums die enkele maanden uit zijn, t.w. “Come Find Me” van Audrey Auld, “The Tarnished Gold” van Beachwood Sparks en “From The Ground Up” van John Fullbright. Ook enkele meer pop georiënteerde cd’s die buiten het format van deze site vallen, konden op zijn waardering rekenen: “I See Three Birds Flying” van Adrian Crowley en het titelloze debuut van youngster Jake Bug.

Maar goed, hieronder dan toch de Zes, waarbij opgemerkt dient te worden, dat de volgorde per dag zo’n beetje veranderde:

Andrew Combs – “Worried Man” (2012)

1. Andrew Combs – “Worried Man” (self released)
Leuk hoe de recensie van deze plaat op Alt Country.NL resulteerde in een vergaande discussie over het werk van Ryan Adams in de laatste jaren. Natuurlijk is Ryan Adams de referentie bij dit debuutalbum, maar dan wel de jonge, net uit Whiskeytown gestapte Ryan Adams. Mooie plaat van deze in Nashville wonende en werkende singer-songwriter, die eerder in 2010 al een EP getiteld “Tennessee Time” uitbracht.

2. Kasey Chambers & Shane Nicolson – “Wreck & Ruin” (deluxe edition) (Essence Music Australia)
Eerlijk gezegd haalt Kasey Chambers de laatste jaren lang niet meer het niveau van “Barricades & Brickwalls” uit 2001. De ruwe kantjes zijn er helaas af. Het huwelijkse leven met Shane Nicholson heeft haar rust gebracht. Op “Wreck & Ruin” overheerst de bluegrass, waarbij opgemerkt moet worden dat daarbij haar stem, ‘country met snik’, wel goed uit de verf komt. Voor het wat alternatievere werk is er gelukkig de bonus-cd, met “Where No One Knows My Name” en vooral het mooie duet “Lead Balloon”, een cover van Sarah Humphreys.

3. Iris DeMent – “Sing The Delta” (Flariella/Munich)
Na het zogenaamde ‘writers bloc’ na haar derde album “The Way I Should” uit 1996; haar vierde (gospel-)album “Lifeline in 2004 bevatte 12 covers en maar een origineel, komt Iris DeMent met nieuw werk. Opener “Go On Ahead and Go Home” is voor mij een killer-song en de rest mag er ook best wezen. Haar een-na-beste zullen we maar zeggen. Natuurlijk prefereren we debuutplaat “Infamous Angel” uit 1992. Een kleine kanttekening is natuurlijk op zijn plaats: je moet wel van haar stem houden.

4. Andrew Bird – “Hands of Glory” (Wegawam Music/High Note)
Iemand die bij elk optreden een compositie van The Handsome Family speelt kan natuurlijk geen kwaad doen bij Ron’s Alt Country. “When That Helicopter Comes” is gedeeltelijk onherkenbaar, maar daarom juist wel zo spannend. Ook andere min of meer bekende covers als “Railroad Bill” en “If I Needed You” vinden een plekje op dit acht nummers tellende tussendoortje.

5. Turnpike Troubadours – “Goodbye Normal Street” (Bossier City Records)
Een ‘late arrival’ die in de toekomst naar alle waarschijnlijkheid nog in waardering zal stijgen. Via Amazone op het spoor gekomen omdat John Fullbright ook aan de plaat meewerkte. Oklahama band. Zanger Evan Felker heeft een meeslepende stem en wordt vaak vergeleken met Steve Earle en Townes van Zandt. Nu liggen deze referenties wel erg voor de hand, maar toch is het beluisteren van deze band meer dan de moeite waard, tenminste als je van rockende alt. country houdt met veel ruimte voor de fiddle. Hun vorige album “Diamonds & Gasoline” schijnt nog rockender te zijn, met in ieder geval een prima cover van John Hartford‘s “Long Hot Summer Days” als ode aan de Illinois rivier.

6. Tift Merritt – “Traveling Alone” (Yep Roc)
Natuurlijk heeft Tift een geweldige stem en heeft ze op “Traveling Alone”, haar vijfde album, een pracht van een begeleidingsband om zich heen verzameld met grote namen als Eric Heywood (pedal/lap steel, gitaar en banjo), Jay Brown (bass), John Convertino (drums) en Marc Ribot (gitaar, marxophone en ukelele). Ook verlenen o.a. Andrew Bird (viool en tweede stem op “Driftin Apart”) en Rob Burger (accordeon, piano en keyboards) nog hand en spandiensten. Toch graag wat meer rocken Tift, zoals in het titelnummer en op “Still Not Home”!

Tot de afvallers behoorden o.a. “Sunwritten” van Sleepwater en “Invite To Dance” van Theo Sieben, twee hele mooie platen van Neerlandse (lees: Brabantse) bodem, die moeiteloos het niveau ontstijgen wat hier ten lande normaal wordt geproduceerd. Lees verder Leo’s toelichting hierboven. Ook wil Ronald de volgende platen aanprijzen: het titelloze debuut van The Lumineers, “Riverboat” van Tim Gearan, “Knock Knock Get Up” van David Wax Museum, “Carolina” van JJ Schultz en “There Goes The Neighborhood” van Kevin Deal. Ook “Chance Circumstance” van Milacro Saints dient een noemenswaardige vermelding, ondanks de wat gladde americana krikt het zeven minuten durende theatrale slotnummer “Other Side Of The River” het niveau flink omhoog.
1 Comment :Andrew Bird, Andrew Combs, Dan Penn, Iris DeMent, Jim Byrnes, Kasey Chambers & Shane Nicholson, Lucero, Ronnie Fauss, Sleepwater, Theo Sieben, Tift Merritt, Turnpike Troubadours more…

America

by jayhawk on nov.30, 2012, under Fanpages

Omdat het zo mooi is: “America” uitgevoerd door First Aid Kit tijdens de Polar Music Prize Award Ceremony op 28 augustus 2012 in de Concert Hall van Stockholm, met een hevig geëmotioneerde Paul Simon in het publiek, want het origineel is tenslotte van Simon & Garfunkel. Bovendien ook ooit prachtig uitgevoerd door de prog-rockers van Yes, voordat die zich te buiten gingen in 20 minuten-durende composities.

Loretta

by jayhawk on nov.11, 2012, under Opinie

Omdat we fan zijn van Boris McCutcheon, Tim Knol en natuurlijk Townes Van Zandt willen we u onderstaande video niet onthouden, t.w. “Loretta” van Townes gezongen door Boris McCutcheon en Tim Knol tijdens een uitzending van “Op Knolle Toeren” op KX Radio op 24 oktober 2012.

Leave a Comment :Boris McCutcheon, Tim Knol, Townes van Zandt more…

De broertjes Avett

by jayhawk on nov.05, 2012, under Nieuws, Opinie

Ben diep geraakt door dit mooie en trieste liedje van The Avett Brothers getiteld “Murder In The City”, afkomstig van het abum “The Second Gleam” uit 2008.

Op 19 november 2012 verschijnt bij Ramseur Records de re-release van “A Carolina Jubilee” een album dat The Avett Brothers opnam in 2003 en dat tot nu toe moeilijk verkrijgbaar was.
1 Comment :The Avett Brothers more…

De Zes van november 2012

by jayhawk on nov.01, 2012, under Opinie

Wegens tijdgebrek weinig activiteiten op Ron’s Alt Country, maar we willen u de Zes (en wel twee keer) niet onthouden.

Leo Kattestaart, van “From Austin & Everywhere”, kwam tot de volgende Zes:

1. Tim Gearan – “Riverboat” (DeeVeeUs Records)
2. Michael Dean Damron – “Nah Mr. Death…..I’ma Comin’ For You” (Sad Crow Records)
3. The Wooden Sky – “Every Child A Daughter, Every Moon A Sun” (Loose Records)
4. Goodnight, Texas – “A Long Live Of Living” (self released)
5. Jimmy LaFave – “Depending On The Distance” (Music Road Records)
6. Scott MacLeod – “Right As Rain” (Jean Jacket Records)

Leo geeft als toelichting: Weinig tijd, afgelopen maand. Toch genoten van muziek; vooral ook live…. Patrick Sweany, bijvoorbeeld. Ook: Roel Spanjers; Eric van Dijsseldonk & Wouter Planteijdt. Klasbakken.
Wat het aanbod aan cd’s betreft, al dan niet via de eigen beurs verkregen, mag ik stellen dat het jaar 2012 mij nog immer blijft bekoren. Want de nieuwe cd van Michael Dean Damron bevalt mij zeer, zo ook die van The Wooden Sky. Een wat dacht U van het voor mij tot voor kort volstrekt onbekende gezelschap met de naam Goodnight, Texas? Een aanbeveling waard, vind ik.
Toch ben ik bij de ‘Zes’ voor november ook in de ‘groef’ blijven steken, want Tim Gearan en Jimmy LaFave komen er wederom in voor. In mijn optiek terecht, daar LaFave met “Depending In The Distance” een uitstekend album heeft afgeleverd en Tim Gearan met zijn “Riverboat” simpelweg veel meer aandacht verdient. Waarvan akte !

Ronald Vos was zeer tevreden met het muzikale aanbod van deze maand. Vooral de releases die zich op het snijdpunt van de indiepop en de alt. country bevinden deden het goed.

1. The Maldives – “Muscle For The Wing” (Spark & Shine Records)
Het tweede volledige album van het nu zeskoppige gezelschap uit Seattle is een waardig opvolger van het bij RAC zo gewaardeerde “Listen To The Thunder” uit 2009. Geef jezelf wel de kans om het gehele album te beluisteren voordat je oordeelt, want de meest pakkende nummers vind je op het tweede deel van de plaat, t.w. “Lately I” (catchy!) en “Go Back To Virginia” (breed uitgesponnen en erg mooi). Voor liefhebbers van Fleet Foxes, Dawes en The Deep Dark Woods.

2. The Wooden Sky – “Every Child A Daughter Every Moon A Sun” (Loose Records)
Werd er hierboven melding gemaakt van de sound van The Deep Dark Woods als referentie, dat zelfde gaat op voor “Every Child A Daughter Every Moon A Sun”, de derde volledige plaat van het (eveneens) Canadese The Wooden Sky. De plaat is misschien wat minder pakkend als voorganger “If I Don’t Come Home, You’ll Know I’m Gone” (deze groep heeft iets met lange titels) uit 2010, maar geeft vooral de ruimte aan de prachtige volle stem van zanger Kevin Gardiner. Was al eerder uit in Canada, maar nu in Europa ook gemakkelijk te verkrijgen dankzij het Engelse Loose Records

3. John Hiatt – “Mystic Pinball” (New West Records)
Haitt levert als zestiger steeds betere platen af, alhoewel hier bij RAC gaat de voorkeur uit naar het net iets meer pakkende “Dirty Jeans and Mudslide Hymns” van vorig jaar. Gewoon een lekkere plaat vol met keke liefdesliedjes.

4. Goodnight, Texas – “A Long Live Of Living” (self released)
Dankzij Hugo Vogel van AltCountry NL op het pad gekomen van Goodnight, Texas uit de gelijknamige staat. Luister op hun website naar hun prettige mix van folk en country in bijvoorbeeld “I’m Going To Work On Maggie’s Farm Forever” en oordeel zelf. Voor liefhebbers van The Avett Brothers zullen we maar zeggen.

5. Scott MacLeod – “Right As Rain” (Jean Jacket Records)
De beste muziek komt tegenwoordig uit Canada: The Wooden Sky, The Deep Dark Woods, The Sumner Brothers, Gordie Tentrees, The Skydiggers en onze held Fred Eaglesmith natuurlijk. Misschien kunnen we Scott MacLeod ook wel in dit rijtje plaatsen. Deze uit Calgary afkomstige singer-songwriter levert met zijn band pittige country rock af, waarbij hij op het ene moment (“Kick Me When I’m Down”) klinkt als Bruce Springsteen en op het andere moment (“Out Of Line”) als een Canadese versie van Chris Knight. Lekker rockend plaatje!.

6. American Aquarium – “Burn, Flicker. Die” (Blue Rose Records). Enkele jaren geleden was deze band nog te horen op Blue Highways. Deze plaat met de wat vreemde titel ” Burn, Flicker. Die” is wat minder dan zijn voorganger “Small Town Hymns “, maar een groep die een cover doet van een nummer van The Backsliders, t.w. “Abe Lincoln”, kan bij RAC geen kwaad doen; al prefereren we de (originele) uitvoering van hun staatgenoten. Alt. country zoals het moet zijn … en blijven, want we komen de laatste tijd maar bar weinig van dit soort bandjes tegen.

In deze lijst was geen plaats voor werk van The Coal Porters (“Find The One”. Goed, maar iets te liefelijk en teveel bekende covers); Bill Fay (“Life Is People”, met een bijzonder versie van “Jesus Etc.” van Wilco, wiens voorman Jeff Tweedy ook op een liedje meedoet); Ben Bedford (“What We Lost”, mooie americana) en Shurman (“Inspiration”, met het mooie en als Frog Holler klinkende “Back To Texas”). “Song To The Delta” van Iris DeMent is net binnen en kunnen we nog niet over oordelen. Alhoewel we nu al opener “Go On Ahead and Go Home” een van haar beste liedjes vinden.

De Zes van oktober 2012

by jayhawk on sep.30, 2012, under Opinie

Het is weer tijd voor de Zes, Ronsaltcountry‘s bijdrage aan de Euro Americana Chart van oktober.

Allereerst de keuze van Leo Kattestaart van het radioprogramma “From Austin & Everywhere”:

John Hiatt; Jimmy LaFave; Calexico; Tommy Womack; Band of Horses; Sean Rowe; Chris Knight; Ryan Bingham; American Aquarium; Tim Gearan; The Avett Brothers; Dan Stuart; Mumford & Sons; Brian Webb; Eric Dahl; Jim Byrnes; Patterson Hood; Jordan Minor……en vele, vele anderen. Laat de ‘coinnaisseurs’ nou niet zeggen dat het een mager jaar is of dat er maar weinig keuze is op dit moment…. Oké, natuurlijk zijn het nog immer de smaken die verschillen, doch er is genoeg muziek van diverse ‘pluimage’ (de hokjesgeest afschaffen, graag!) om van te genieten, dus ook voor de maand oktober.
De bovenstaande opsomming van namen die recent tot nieuw plaatwerk zijn gekomen ‘vertelt’ het natuurlijk in feite al: het was voor de inzending van de Euro Americana Chart voor de maand oktober verrekte lastig kiezen (dit ook in de constante wetenschap dat er altijd het nodige vergeten wordt, ook door mij…).

De uiteindelijke zes, dan:

1. Jimmy LaFave – “Depending On The Distance”
Op punt van uitkomen, de nieuwe van Jimmy LaFave. Het was een eer om deze opvolger van “Cimarron Manifesto” al enige weken geleden in bezit te mogen krijgen. Als LaFave al eens een mindere plaat gemaakt heeft, “Depending On The Distance” is dat zeker niet. Prachtplaat met als prijsnummer Jimmy’s vertolking van Dylan’s “Red River Shore”.

2. Tim Gearan – “Riverboat”
Vorige maand mijn nummer 1. Nu nog maar eens als 2e in de herkansing. Wie gaat Gearan oppikken? Heerlijk album.

3. American Aquarium – “Burn. Flicker. Die.”
Beter dan de vorige twee albums? In 1e instantie vond ik van niet, en wellicht ook nu nog niet. Maar, dit na diverse luisterbeurten: “Burn. Flicker.” Die. is wel degelijk een prima schijf. Een bevestiging, derhalve.

4. Malcolm Holcombe – “Down The River”
Foto aan de binnenkant van het hoesje toont het bekende jasje; zit Holcombe blijkbaar al jaren als gegoten. Wat ook al jaren hetzelfde is is de kwaliteit van Holcombe’s cd’s, ook nu weer. Zijn beste, zoals geregeld te lezen valt? Misschien. Gewoon erg goed in ieder geval wel.

5. Chris Knight – “Little Victories”
From Slaughter, Kentucky. Dit nieuw album van Chris Knight is wellicht niet veel anders dan Knight’s eerdere werk. Hooguit iets steviger. Zeker de moeite waard.

6. Dan Stuart – “The Deliverance of Marlowe Billings”
Nostalgie. De voormalige frontman van Green On Red die jaren na dato zomaar opeens met een 2e solo- album aan komt zetten. Samen met een stel competente Italiaanse begeleiders heeft Stuart er een zeer acceptabel album van weten te maken. Niet van het niveau van het beste wat hij met Green On Red heeft gemaakt, maar “The Deliverance of Marlowe Billings” heeft absoluut de sfeer van “GoR. Pills & Booze!”

Note:
John Hiatt nog niet fysiek in handen; wel via het web beluisterd. Topplaat!

De keuze van Ronald Vos, websitebeheerder:

1. The Avett Brothers -”Carpenter” (American Recordings)
Live band bij uitstek laat hier horen dat ze ook gevoelig werk af kunnen leveren: “Winter In My Heart” is een hoogtepunt.

2. Calexico – “Algiers” (City Slang)
En wel de Deluxe-editie met de schitterende live-CD “Spiritoso”, opgenomen in Duitsland met de Radio Symphonie Orchester Wien & Deutches Filmorchester Babelsberg.

3. Bob Dylan -”Tempest” (Columbia)
Het is misschien niet stoer om hier te verklaren dat Dylan goed werk heeft afgeleverd, maar “Tempest” behoort m.i. tot mans beste werk. Een kleine kanttekening is dat je geregeld het idee hebt naar hetzelfde deuntje te luisteren.

4. Patterson Hood – “Heat Lightning Rumbles in the Distance” (ATO Records)
Derde en beste solowerk van aanvoerder van Drive By Truckers. Intrigeert meer dan het laatste werk van de groep.

5. The Mastersons – “Birds Fly South” (New West)
Debuut van echtpaar Chris Masterson en Eleanor Whitmore, de laatste kennen we als violiste bij Mike Ferrio (Good Luck Mountain) en Steve Earle

6. Chris Knight – “Little Victories” (Drifter’s Church)
De man uit Kentucky komt na vier jaar weer met een nieuw album, zijn achtste alweer. Lekker rockend en met aandacht voor het leed van de “kleine man”. Kreeg hulp van o.a. Ray Kennedy (ook productie), Dan Baird, John Prine en Buddy Miller.

Een sterke “oogst” deze maand met onder de afvallers goede platen van Malcolm Holcombe – “Down The River” ( met o.a. Darrell Scott, Kim Richey, Emmylou Harris en Steve Earle); Mumford & Sons – “Babel” (een tikje teleurstellend met uitzondering van “Holland Road” en de bonustrack “The Boxer, jawel de Simon & Garfunkel cover); Shovels and Rope – “O’ Be Joyful”; Ryan Bingham – “Tomorrowland”, Brian Webb – “The Sum Of Our Histories” en Man From The South – “Koblenz”.
Leave a Comment :American Aquarium, Bob Dylan, Brain Webb, Calexico, Chris Knight, Dan Stuart, Jimmy LaFave, Malcolm Holcombe, Man From The South, Mumford & Sons, Patterson Hood, Ryan Bingham, Shovels and Rope, The Avett Brothers, The Mastersons, Tim Gearan more…

The Nebraska Sessions

by jayhawk on sep.29, 2012, under Nieuws

Bijna dertig jaar nadat Bruce Springsteen zijn spaarzaam opgenomen album “Nebraska” uitbracht, haalde het Britse Clubhouse Records een aantal artiesten bijeen in The Betsey Trotwood Pub in Londen om een eerbetoon te maken aan dat prachtige album. Binnen een dag werden met behulp van een eenvoudige viersporenrecorder 10 bands vastgelegd met hun versie van liedjes van “Nebraska”.
Deze bands waren: Trevor Moss and Hannah Lou, The Dreaming Spires, Danny George Wilson, The Cedars, Case Hardin, The Hi and Lo, Mad Staring Eyes, The Arlenes, Michele Stodart en The Redlands Palomino Company. Van deze laatste band hieronder het prachtige “Mansion On The Hill”. Tip: Let op het t-shirt van de steelgitaar speler.

Alle optredens zijn opgenomen op film en zijn hier te zien.
Leave a Comment :Danny George Wilson, The Arlenes, The Redlands Palomino Company more…

The Dream Syndicate

by jayhawk on sep.27, 2012, under Nieuws, Opinie

Hieronder opnamen van The Dream Syndicate tijdens hun reünietour op 25 september 2012 in El Sol in Madrid. De groep bestaat hier uit Steve Wynn Gitaar & zang), Dennis Duck (drums), Mark Walton (bass) en Jason Victor (gitaar). De eerste drie maakten deel uit van deze alternatieve rockgroep die tussen 1981 en 1991 optrad en platen uitbracht. Jason Victor kennen we natuurlijk van Steve Wynn & The Miracle 3. Ga er voor zitten want “John Coltrane Stereo Blues”, oorspronkelijk op het album “Medicine Show” uit 1984, klokt maar liefst 18 minuten. De opnamen zijn van Songhunter1966.

Leave a Comment :Dream Syndicate, Steve Wynn more…

“Wolf” door The First Aid Kit

by jayhawk on sep.20, 2012, under Nieuws

De Zweedse zusjes Lara & Johanna Soderberg, ook wel bekend als The First Aid Kit, hebben aangekondigd dat “Wolf” van hun album ” The Lion’s Roar” als nieuwe single wordt uitgebracht.
Tevens hebben ze 8 songs opgenomen voor een I Tunes sessie in New York. Onder de nummers, die voor namelijk afkomstig zijn van The Lion’s Roar”, een bijzondere opname van de cover “Dancing Barefoot” van Patti Smith. Op het nummer “King Of The World” doet ook Conor Oberst mee.

In november zijn de zusjes weer in de Benelux te vinden op de Crossing Border Festivals van respectievelijk Enschede (16 nov.), Den Haag (17 nov.) en Antwerpen (18 nov.)
Leave a Comment :Crossing Border, First Aid Kit more…

Nieuw werk van The Maldives

by jayhawk on sep.20, 2012, under Nieuws

In 2009 werden wij bij Ron’s Alt Country prettig verrast door het uitstekende debuut van Seattle band The Maldives. Hun “Listen To The Thunder” bereikte zelfs de tweede plaats in de jaarlijst van 2009. RAC hoopt dat opvolger “Muscle For The Wing” die op 16 oktober verschijnt bij Spark & Shine Records van het hetzelfde kaliber is. Voorlopig is het album alleen als digitale download verkrijgbaar bij eerder genoemd label.

2 Comments :The Maldives more…

De Zes van september 2012

by jayhawk on sep.01, 2012, under Opinie

Het was niet zo gemakkelijk om deze maand tot het samenstellen van de Zes te komen. Dit in tegenstellling tot de lijst van vorige maand toen de goede albums maar bleven komen. Websitebeheerder Ronald Vos hield zich vooral bezig met het beluisteren van -laat verkregen- ouder werk en genoot bijvoorbeeld zeer van “Nothing’s Gonna Change the Way You Feel About Me Now” van Justin Town Earle, “Agnostic Hymns” van Todd Snider, “Seed of a Pine” van Dave McGraw & Mandy Fer (dank voor de tip Sandra Zuidema van Lucky Dice!) en vooral van het titelloze debuut van Simone Felice. Allemaal releases van een aantal maanden geleden.

Op het laatste moment viel ook nog “Anne Soldaat” op de deurmat. Deze tweede (solo-)plaat onder eigen naam van de oud gitarist en tweede frontman van Neerlands trots Daryll-Ann behoort tot de betere releases van dit jaar, is weliswaar geen vijf sterren waard zoals de Volkskrant oordeelt, maar benadert het niveau van “Heavy Flowers” van Blaudzun, voor Ronald tot op dit moment de plaat van het jaar. Maar … wegens ‘niet passend in het genre’ geen toppositie in de lijst voor het laatste werk van Anne Soldaat.

En … zo horen wij Anne Soldaat het liefst:

Wat overblijft is van mindere orde, misschien geen vier sterren, maar toch het vermelden waard:

1. The Sumner Brothers “Ill Be There Tomorrow” (self released)
Zoals al eerder vermeld: waardig opvolger van “The Sumner Brothers” uit 2009. Rauw en intens zoals zijn voorganger. Al mist het een ‘killersong’ als “Both Back”, al vinden we “The Lord Is My Protector” ook aardig in de buurt komen.

2. The Skydiggers “Northern Shore” (Blue Rose Records)
Vorige maand was ik zeer enthousiast over het verzamelalbum “The Truth About Us” van The Skydiggers. Het nieuwe album van deze ‘Jayhawks of CanAmericana’ is logischerwijs niet van hetzelfde niveau als de verzamelaar. Toch staan er enkele mooie liedjes op de plaat, waaronder het titelnummer. Zie de video verderop op deze site.

3. Patrick Brooks “Rust & Weeds” (self released)
Op advies van Leo K. kocht ik de digitale download van deze artiest en daarin werd ik niet teleurgesteld: mooie americana, die boven het maaiveld uitsteekt.

4. David Greenberg & Harpeth Rising “The End Of The World” (self released)
Op mijn pad komen veel releases van bandjes uit het folk/bluegrass circuit. Er zijn er maar weinig die zich echt onderscheiden. “The End Of The World” is er een van. Of dat nu komt door de zingende alternatieve boer David Greenberg of door de band van zijn vioolspelende dochter Jordana Greenberg is me nog niet helemaal duidelijk. Waarschijnlijk is het toch de laatste, oftewel Harpeth Rising die met hun alternatieve aanpak, met veel Keltische invloeden, er voor zorgen dit een opmerkelijk plaatje is geworden. Het door Dave Greenberg gezongen “Truck Stop Mama” is mijn favoriet.

5. Corb Lund “Cabin Fever” (New West Records)
“Cabin Fever” van Corb Lund gaat werkelijk alle kanten op: o.a. twang, honky-tonk, western swing, bluesrock en country rock komen langs. De gepolijste country rocker “September” heeft onze voorkeur.

6. Sierra West “Hold Your Fire” (21 Monkeys Music)
In deze lijst ook een plaatsje voor een EP met maar vijf liedjes; dat is namelijk wat “Hold Your Fire” is. Sierra West is een voor mij een onbekende singer-songwriter uit New England en “Hold Your Fire” is haar tweede EP. De vijf liedjes op haar EP hebben een poppy inslag en zijn allemaal van hoog niveau. In “It’s About Time” en “What Is It About You?” klinkt Sierra als een kruising van de hier zo bejubelde Grainne Ryan en Harriet Wheeler, zangeres van The Sundays.

Hieronder het lijstje en verantwoording van Leo Kattestaart, samensteller en presentator van “From Austin & Everywhere”:

Vorige maand bij het scheiden van de markt nog snel gewag gemaakt van het nieuwe, geweldige album van Tim Gearan: Riverboat. Dat album gelijk op de 4e plaats voor de maand augustus gepositioneerd. Dit alles met de gedachte: “mijn nummer voor de maand september….” Uiteindelijk is zulks dan ook gebeurd, maar ook nu was er weer een ‘late arrival’ die roet in het eten dreigde te gooien: Depending On The Distance, het nieuwe album van Jimmy LaFave. Omdat een ex eaquo notering nu eenmaal niet mag is het dus Gearan die het nipt heeft gehaald voor LaFave. Maar wat een prachtalbum heeft Jimmy afgeleverd! Trouwens, het is sowieso een mooi jaar voor de liefhebbers van de muziekstijlen waar deze site aandacht aan besteedt en dus ook voor de ‘lezers’ van de Euro Americana Chart. Wat dacht u van de cd’s die het bij mij deze maand net niet haalden? Ry Cooder; Tommy Womack (kanshebber volgende maand?) en The Sumner Brothers. Welke zes dan wel?

1. Tim Gearan – Riverboat
Het heeft even geduurd eerdat Gearan een opvolger van No Remedy (2008) uit zijn mouw toverde, maar met het verschijnen van Riverboat bewijst hij dat geduld betrachten vooral voordelen kent: wat een prachtig, gloedvol album! En indien je alle vorige albums (4 in getal) van Gearan geduldig tot je neemt, dan kan je slechts concluderen dat deze man nog geen slecht album heeft gemaakt en dat hij zich uiteindelijk heeft ontwikkeld tot de maker van een topplaat, juist ja: Riverboat.

2. Jimmy LaFave – Depending On The Distance
Altijd lastig: een favoriet op zijn juiste merites beoordelen. LaFave heeft dit dilemma echter makkelijk gemaakt, want Depending On The Distance blijkt een uitstekende opvolger (5 jaar na dato!) van Cimarron Manifesto. Ruim een uur kwaliteitsmuziek; acht nieuwe songs van de hand van de meester zelf en voorts vijf covers, waaronder drie van LaFave’s favoriet Bob Dylan. Diens Red River Shore is in LaFave’s ‘handen’ uitgegroeid tot een song van ongekende schoonheid.

3. Eric Dahl – Live By Your Word
Nog nooit gehoord van Eric Dahl, doch een recensie van Altcountry’s John Gjaltema maakte (zoals het deze scribent wel vaker lukt…) mij nieuwsgierig. Welnu: van de lovende woorden over Live By Your Word is geen woord gelogen. Inderdaad een regelrechte aanrader, dit nieuwe album van Eric Dahl.

4. Shovels And Rope – O’ Be Joyful
In de wekelijkse AMA Chart steeg het duo Shovels And Rope (Michael Trent & Carry Ann Hearst) de afgelopen weken gestaag naar de hoogste regionen. Toch maar ‘ns geluisterd en dit album vervolgens rap aangeschaft. Rauw, lieflijk, rommelig en ontwapend. Heerlijke plaat.

5. Sean Rowe – The Salesman And The Shark
Zijn vorige, Magic, getuigde al van grote klasse en met zijn nieuwe heeft Sean Rowe zichzelf overtroffen. Door het aanbod blijft The Salesman and The Shark slechts steken op een 5e stek, maar dat had ook zomaar hoger kunnen zijn. Met zijn bijzondere, soms op Leonard Cohen gelijkende, stem weet Rowe een album lang te beroeren.

6. Arlan Feiles & The Broken Hearted – Weeds Kill The Wild Flowers
Er moet hier ten huize nog ergens een eerdere cd van Feiles rondzweven. Vooralsnog onvindbaar. Gelukkig is er nu nieuw werk van Feiles, ditmaal begeleidt door The Broken Hearted. Feiles heeft een fraaie stem en weet daarnaast, dit naast veel andere instrumenten, vooral met zijn pianospel te overtuigen.
1 Comment :Anne Soldaat, Arlan Feiles & The Broken Hearted, Blaudzun, Corb Lund, Dave McGraw & Mandy Fer, David Greenberg & Harpeth Rising, Eric Dahl, Jimmy LaFave, Justin Townes Earle, Patrick Brooks, Sean Rowe, Shovels and Rope, Sierra West, The Skydiggers, The Sumner Brothers, Tim Gearan more…

Nieuwe releases

by jayhawk on aug.26, 2012, under Nieuws

U zult de laatste tijd enige activiteit op deze site gemist hebben. De oorzaak hiervan was van technische aard. Het probleem is, zoals u ziet, weer opgelost. Maar door alle perikelen zult u misschien de aankondiging van nieuw werk van enkele coryfeeën gemist hebben. Zo komen zowel John Hiatt als Jimmy LaFave met nieuw werk.

Om maar met de laatste te beginnen, “Depending On The Distance” verschijnt op 18 september in Amerika bij Music Road Records en op 8 oktober in Europa. Het is het eerste studioalbum van Jimmy LaFave in vijf jaar en bevat dertien liedjes, waarvan er acht van de hand van de man zelf zijn. Onder de vijf overige liedjes vindt u nog drie Bob Dylan-covers, een van Bruce Springsteen en Lafave’s versie van de tachtigerjaren hit “Missing You” van John Waite (leadzanger The Babys).

Tracklist “Depending On The Distance”:

1. Clear Blue Sky 4:25
2. Missing You 3:53
3. Red River Shore 9:37
4. Living In Your Light 4:47
5. Vanished 4:01
6. Land Of Hope And Dreams 4:30
7. It Just Is Not Right 4:14
8. Red Dirt Night 3:15
9. I’ll Remember You 5:51
10. Bring Back The Trains 3:06
11. Tomorrow Is A Long Time 5:23
12. Talk To Me 2:59
13. A Place I Have Left Behind 4:21

Misschien nog beter nieuws voor de vele fans in Nederland, is de aankondiging van Jimmy’s tournee door Nederland eind oktober/begin november:

31-10: Ottersum, Roepaen
1-11: Zwolle, Hedon
2-11: Zwolle, Private concert
3-11: Lage Vuursche, In The Woods
4-11: Amsterdam, Bitterzoet (org. Paradiso)

Een ander grote naam, en zeker hier in Nederland, is John Hiatt. Zijn nieuwste en zijn 24ste studioalbum album heet “Mystic Pinball” en komt op 25 september 2012 uit bij New West Records.

De tracklist

01 – We’re Alright Now
02 – Bite Marks
03 – It All Comes Back Someday
04 – Wood Chipper
05 – My Business
06 – I Just Don’t Know What To Say
07 – I Know How To Lose You
08 – You’re All the Reason I Need
09 – One Of Them Damn Days
10 – No Wicked Grin
11 – Give It Up
12 – Blues Can’t Even Find Me

Misschien nog verheugder zijn wij op deze site over een nieuwe release van een van onze live favorieten: The Avett Brothers. En van wat we gehoord hebben, wordt het een topper.

“The Carpenter” verschijnt op 11 september bij Colombia Records en de tracklist is als volgt:

1. The Once And Future Carpenter
2. Live And Die
3. Winter In My Heart
4. Pretty Girl From Michigan
5. I Never Knew You
6. February Seven
7. Through My Prayers
8. Down With The Shine
9. Fathers First Spring
10. Geraldine
11. Paul Newman Vs. The Demons
12. Life

In 2009 was Ron’s Alt Country zeer onder de indruk van de vorige plaat van de Canadese The Sumner Brothers. Vooral de tracks “Both Back” en “Girl In The Window” werden hier veel gedraaid. En je kon het album terugvinden in de top twintig van RAC over dat jaar. Na hun introductie in Europa slaagden de broers Brian en Bob Sumner er in om maandelijks een liedje te coveren en op hun website te zetten. Sommige liedjes uit die periode vind je terug op “I’ll Be There Tomorrow” dat op 15 september 2012 uitkomt.

“I’ll Be There Tomorrow” begint rauw en ruig met “Toughest Man In Prison Camp”. Laat u daardoor niet ontmoedigen, want het album bevat met “Going Out West”, “Outside Looking In” en vooral “The Lord Is My Protector” mooie liedjes die de aanschaf rechtvaardigen. Ongepolijst, intens, rauw en enigszins lo-fi gebracht, maar wel erg mooi. Wat RAC betreft weer een aanrader.

Deze in eigen beheer opnamen kunt u bestellen op The Sumner Brothers website.

Voorts wil ik u nog wijzen op de website van Noise Trade, een website waar duizenden artiesten zich profileren. Bezoek de pagina’s van Iris DeMent en Tift Merritt en download samplers van hun albums respectievelijk “Sing the Delta” (uit op 2 oktober) en “Traveling Alone” (ook uit op 2 oktober).

Gewoon …

by jayhawk on aug.10, 2012, under Nieuws, Opinie

Gewoon … omdat we fan zijn: Kevn Kinney op zijn verjaardag met vrienden in de 49 Watt in Athens, Georgia op 12 maart 2012. “Straight To Hell” met Nielsen, Buck, Mills, Berry, Wynn en Keane. Met dank aan No Depression.

Leave a Comment :Kevn Kinney more…

De Zes van augustus 2012

by jayhawk on jul.28, 2012, under Opinie

Hieronder een vrij uitgebreide bijdrage van de Zes van Ron’s Alt Country.

Leo Kattestaart schrijft:

Tja, natuurlijk is er wel eens zo’n periode dat je denkt dat er maar weinig interessants uitkomt; weinig interessante nieuwe muziek in het ook door deze site zo geadoreerde Americana- genre. De discussie wat Americana nou eigenlijk exact behelst, die laat ik volgaarne achterwege zo ook het ‘geneuzel’ van verschillen van smaak. Feit is dat ik vind dat als je goed zoekt (of gewoon mazzel op je pad tegenkomt) er eigenlijk elke maand wel een stuk of 10 (vaak meer) cd’s te vinden zijn die het verdienen om in je persoonlijk zes te prijken voor de Euro Americana Chart. Of deze albums dan -pakweg- een half jaar later nog de weg naar je geluidsdrager vinden is dan weer een heel ander chapiter. Afijn, ook voor mijn bijdrage voor de maand augustus was het toch weer ‘wikken & wegen’. En de aanwezigheid van Paul Thorn’s “What The Hell Is Goin’ On?” is dan ook absoluut niet te wijten aan armoede, doch veel meer aan de kwaliteit van Thorn’s album vol prachtige covers. Nee, ook The Mastersons, Corb Lund en Dan Bern’s “Drifter” dongen me naar een notering; zij haalden het echter net niet…. Ook Chris Daniels’ “Better Days” (mooi album!) niet. Welke zes, dan wel?

1. Patrick Brooks – “Rust & Weeds”
Nieuwe naam met zijn debuut. Dankzij Altcountry op het spoor gezet van deze klasbak en geen spijt van. Prachtig album met louter sterke songs.

2. The Skydiggers – “The Truth About Us”
Is het een schande indien er een formatie die al meer dan 20 jaar actief is nu pas tot je doordringt? Ja en nee. Het is inderdaad een schande, doch anderzijds is het gelukkig ook onmogelijk om alles te weten/ te kennen. Feit is dat Skydiggers’ The Truth About Us een voortreffelijk album is met een verzameling songs die deze Canadezen de laatste 22 jaar op de plaat hebben gezet.

3. Paul Thorn – “What The Hell Is Goin’ On?”
Voor de 3e keer in mijn maandelijkse bijdrage; eigenlijk nog immer mijn nummer een, maar een beetje lucht voor anderen is ook op z’n plaats…..

4. Tim Gearan – “Riverboat”
Eindelijk een nieuwe schijf van Tim Gearan, en wat voor een! Net binnen en dus nog niet meer dan 2x gedraaid. Wellicht de nummer een voor september?

5. Beachwood Sparks – “The Tarnished Gold”
Terug van weg geweest: Beachwood Sparks. Fijne plaat, vooral als de zomer aan weet te houden….The Tarnished Gold versterkt in ieder geval het zomerse gevoel.

6. Joel Rafael – “America Come Home”
Net aangeschaft. En: gewoon altijd goed. Constante kwaliteit van deze Woody Guthrie- adept uit California. Uitgebracht op het label van Jackson Browne. Aanrader!

En dan, wat minder uitgebreid, de keuze van Ronald Vos:

1. Jay William Henderson -”The Sun Will Burn Your Eyes” (self released). Lees “De Mooiste stem” op deze webpagina.

2. The Skydiggers -”The Truth About Us” (Blue Rose/Sonic Rendezvous). Zie het stukje hieronder over deze onderschatte band.

3. Alejandro Escovedo “Big Station” (Fantasy/Universal). Goed, niet zijn beste, persoonlijk vind ik “Street Songs Of Love” uit 2010 een stuk pakkender en consistenter. Maar goed, elke plaat van Alejandro is het luisteren waard.

4. Dan Bern with Common Rotation, “Drifter”/”Doubleheader” (self released). Niet een, maar gelijk twee nieuwe platen van de man die zo’n tien jaar geleden (remember Jan Donkers) verblijdde met prachtige en kritische liedjes als “Talking Al Kida Blues” en “Tiger Woods”. De laatste song gaat over sport, “Doubleheader” gaat volledig over honkbal en is de mindere van de twee. Klinkt met band Comman Rotation beter en voller dan in het verleden.

5. Paul Thorn “What The Hell Is Goin’ On?” (Blue Rose). Lekkere plaat, vol bluescovers. Zie Leo.

6. Giant Giant Sand “Tucson” (Fire Records). Soms geniaal, soms pure improvisatie, oftewel 100% Howe Gelb.

De lijst van schijfjes die het niet gehaald hebben, is groot (in willekeurige volgorde): Ben Glover – “Do We Burn the Bomb?”; Kelly Hogan – “I Like To Keep Myself In Pain”; Old Crow Medicine Show – “Carry My Back”; Keegan McInroe – “A Thousand Dreams”; Jim Cuddy – “Skyscraper Soul” en Chatham County Line – “Sight & Sound”.
Leave a Comment :Alejandro Escovedo, Beachwood Sparks, Dan Bern, Giant Giant Sand, Jay William Henderson, Joel Rafael, Patrick Brooks, Paul Thorn, The Skydiggers, Tim Gearan more…

CanAmericana

by jayhawk on jul.25, 2012, under CD Recensies

Goh, denk je na zo’n veertien jaar Ron’s Alt Country toch aardig op de hoogte te zijn van het muzikale gebeuren, blijkt dat je volkomen verrast wordt door een plaatje van de Canadese formatie The Skydiggers. Goed ik had de naam weleens voorbij zien komen, maar had de groep eerder geassocieerd met bluegrass. Helemaal fout dus! Even de beroemde alt-country bijbel “Modern Twang” (2e editie, 1999) er op nageslagen. Ja, hoor … daar staan ze: tussen Skull Orchard (een Jon Longford siteproject) en Elena Skye & The Demolition String Band (ooit door vrienden van ondergetekende “Broken String Band” genoemd na een optreden in het Zuid-Hollandse Klaaswaal). Schrijver en samensteller David Goodman meldde op pagina 286:

Skydiggers
Country rock, Roots rock
Toronto, Ontario, Canada

Van 1988 dus. Opgericht door Josh Finlayson (gitaar, zang) en Andy Maize (zang). Waarna een jaar later Peter Cash (gitaar, zang), Ron Macey (bass) en Wayne Stokes (drums) een plaatsje vonden in The Skydiggers. Invloeden waren er volop in de country rock van Gram Parsons, The Byrds en Neil Young en de Canadese roots rockers van The Cowboy Junkies en vooral Blue Rodeo.

Goed vierentwintig jaar later bestaat de groep nog steeds en behoren Finlayson, Maize en Macey tot de overlevers; Michael Johnston (keyboards) en Noel Webb (drums) zijn de laatste aanwinsten. Op de prachtige compilatie “The Trutch About Us – A Twenty Year Retrospective” het object van dit stukje, blikt men terug met tweeëntwintig mooie en af en toe rockende liedjes, waarbij vooral die uit de eerste tien jaar van het bestaan van The Skydiggers de meeste indruk achterlaten.

Opener en cultklassieker “A Penny More” van hun meest succesvolle plaat in Canada “Restless” (1992) en “Leslie” en “I Will Give You Everything” van hun titelloze debuutplaat uit 1990 laten horen dat de groep dan erg leunt op The Byrds-sound met rinkelende gitaren en meervoudige zang. Luisterend naar liedjes als “What Do You See”, “You’ve Got A Lot Of Nerve” en “Radio Waves” laat horen dat het groepsgeluid meer de kant van R.E.M. opgaat, met meer de nadruk op melodieuze rock. We spreken dan over 1995, ten tijde van “Road Radio”, het laatste album waarop de driestemmige zang van Maize, Finlayson en Peter Cash te horen is. De laatste verlaat de band om samen met zijn broer Andrew The Cash Bothers te vormen. Die groep kennen we van hun optreden op Blue Highways in Utrecht in 2001.

Ook na het verlies van Cash komt The Sydiggers als band nog sterk uit de hoek; “Desmond’s Hip” uit 1997 bevat mooie liedjes als “Dear Henry”, een duet van Maze met Sarah Harmer en met Jim Cuddy (van Blue Rodeo) op piano, en mijn persoonlijke favoriet “November In Ontario” (wie kent nog het Nieuw Zeelandse The Mutton Birds?). Na relatieve stilte in de beginjaren van de eenentwintigste eeuw bevat “City Of Sirens” uit 2008 weer dat bekende Skydiggers amalgaam van meervoudige zang en melodieuze melodieën verpakt in rockende Can Americana: “Where’s My Baby Tonight” en “Hello Beautiful Life” doen niet onder voor eerder Skydiggers werk.

U begrijpt dat ik “The Trutch About Us – A Twenty Year Retrospective” een hele mooie compilatie vind van een groep die eerder aan mijn “radar’ was ontsnapt. Een groep die door de Canadese kenners op een platform wordt geplaatst met The Tragically Hip, The Cowboy Junkies en Blue Rodeo.

“The Trutch About Us – A Twenty Year Retrospective” is uitgekomen bij Blue Rose Records/Sonic RendezVous. Bij diezelfde maatschappijen verschijnt binnenkort “Northern Shore”, de nieuwste van The Skydiggers. Luister op de site van Blue Rose naar tracks van dit nieuwe Skydiggers album.

De mooiste stem ter wereld

by jayhawk on jul.20, 2012, under CD Recensies, Opinie

In de Volkskrant van donderdag 19 juli las ik een ingezonden brief van ene Rutger Otto. In een overigens voorbeeldig geschreven stukje haalde hij een uitspraak van Martin Bril over het zingen van Bob Dylan aan: “Het is de mooiste stem ter wereld” was de uitspraak van Bril. Nu moet ik aan een heleboel kwalificaties van Bob Dylan denken, begenadigd tekstschrijver ‘ja”, maar ‘de mooiste stem ter wereld” nu direct niet. Gelukkig zijn dit soort meningen allemaal subjectief en een mooi onderwerp tijdens een saai verjaardagsfeest, maar het gaf me wel te denken wat ik nu de mooiste stem ter wereld vond?

Nu bij de dames is dat gauw uitgemaakt: het gaat tussen Neko Case en Natalie Merchant; heb ze beiden live aan het werk gezien en gehoord en ze maakten het volledig waar.

Bij de mannen is het een ander verhaal. Ik heb een voorkeur voor donkere mannenstemmen: die van Nick Cave, David McComb (The Triffids), Robert Fisher (Willard Grant Conspiracy) en zelfs Brett Sparks (The Handsome Family) behoren tot mijn favorieten. Alleen behoren zij tot de subtop. Een trede hoger op het podium staat nog Rob Snarski van de Australische The Blackeyed Susans over wie ik in het verleden (zie jaarlijst 2010) de loftrompet stak.

Maar op de hoogste tree van het podium staat toch waarschijnlijk toch de stem van Jay William Henderson. Jay William … wie? …zult u zich waarschijnlijk afvragen? Als u een aantal pagina’s terug bladert op deze site, komt u een artikel tegen over de The Band Of Annuals en dat zij zo’n prachtige uitvoering hadden gemaakt van “For The Sake Of The Song” op de gelijknamige tributeplaat van Townes van Zandt. Het was gelijk de zwanenzang van deze formatie die met hun atmosferische alt country-folk-pop een geweldige indruk op mij maakte.

Nu is zanger Jay William Henderson, want over die man heb ik het, terug met zijn eerste soloplaat. “The Sun Will Burn Your Eyes” heet het werkje en het bevat negen liedjes, waarvan het hieronder getoonde “Lonely Man” zelfs twee keer voorkomt. Onder de overige zeven liedjes vind je naast “Lonely Man” ook nog andere toppertjes als “All You Have To Do” en de titelsong aan.
In vergelijking tot zijn werk met The Band Of Annuals klinkt “The Sun Will Burn Your Eyes” wat meer geproduceerd, met meer aandacht voor de arrangementen. Wat meer Tindersticks en wat minder alt country zullen we maar zeggen. Wat gebleven is, is die geweldig mooie stem van Henderson die mij het kippenvel op de armen bezorgt. Luister zelf op Jay William Hendersons website Op diezelfde website kun je overigens ook nog “Let Me Live” van The Band of Annuals beluisteren; een regelrechte aanrader!

“The Sun Will Burn Your Eyes” is alleen als digitale download (ook FLAC!) te verkrijgen en wel voor 9 dollar (7, 80 euro)

The Triffids update

by jayhawk on jul.09, 2012, under Nieuws, Opinie

In 1998 begon deze site ooit als een verzameling links en een fansite gericht aan de Australische groep The Triffids. Voor alle duidelijkheid: The Triffids waren toen al zo’n tien jaar gestopt en een reünie van de band zat er niet direct in. Zanger en liedjesschrijver David McComb zocht eerst zijn heil in The Blackeyed Susans en richtte zich daarna op zijn solocarrière. Zijn soloplaat “Love of Will” kwam uit in 1994. McComb onderging een harttransplantatie in 1996. Op het moment dat hij weer aan de weg wilde timmeren met de band costar overleed hij aan de indirecte gevolgen van een auto-ongeluk -sommigen zeggen dat een hoeveelheid drugs mede de oorzaak van zijn dood was – op 5 februari 1999. De overige Triffidsleden, op Martyn P. Casey na die bassist werd bij The Bad Seeds van Nick Cave, kregen normaal werk, trouwden, kregen kinderen en besloten in 2006 dat het tijd werd om hun gestorven frontman te eren en organiseerden een aantal reünieconcerten in België en Nederland. Ook in 2008, 2010 en 2011 vonden soortgelijke concerten plaats. Oud-Triffidslid Graham Lee begroef zich diep in het Triffidsarchief en maakte het mogelijk, samen met het Engelse Domino Records, dat de diverse Triffidsalbums werden afgestoft en gere-released, waaronder zelfs een tiendelige Triffidsbox onder de naam “Come Ride With Me … The Wide Open Road” (2010).

Graham Lee is ook de man achter de recentelijke update van The Triffids website; overigens zeer informatief en met een levendig forum. Daarop het nieuws dat er een solalbum is verschenen van Triffids-toetseniste en zangeres Jill Birt. Eerder meldden wij op deze website al het verschijnen van de EP “Still Life”. Nu is er “Render & Prosper” met 9 liedjes, waaraan werd meegewerkt door ex-Triffidsleden Alsy Macdonald, Martyn P Casey, Graham Lee en Rob McComb. Daarnaast kreeg ze hulp vanAdrian Hoffmann (The Morning Night) en Ricky Maymi (The Brian Johnstown Massacre). Het album is direct te bestellen via de Triffids website.

Ander Triffidsnieuws is dat er weer een boek is verschenen over David McComb. Muziekjournalist en fotograaf Bleddyn Butcher groeide net als McComb op in Perth in Australie en kende de Triffidszanger van nabij. Na zo’n tien jaar onderzoek en schrijfwerk bracht hij “Save What You Can”: The Day Of The Triffids” uit over het leven van David McComb & The Triffids. Het 536 pagina’s tellende boek is te bestellen bij Treadwater Press. Interviews met schrijver Bleddyn Butcher en zijn relatie tot David McComb zijn hier en hier te lezen. Al eerder verscheen “Vagabond Holes: David McComb & The Triffids” van Chris Coughran & Niall Lucy (2009) bij Fremantle Press.
Leave a Comment :Adrain Hofmann, Alsy Macdonald, David McComb, Graham Lee, Martyn P Casey, Rob McComb, The Blackeyed Susans, The Triffids more…

De Zes van juli 2012

by jayhawk on jul.01, 2012, under Opinie

Weliswaar laat, maar hier zijn we we weer met (2x) de Zes van Ron’s Alt Country van juli 2012.

Leo Kattestaart is samensteller en presentator van het radioprogramma “From Austin & Everywhere”, zie de link bovenaan deze webpagina ook voor extra afleveringen, en zijn lijstje ziet er als volgt uit:

1. Paul Thorn – “What The Hell Is Goin’ On ?” (eigen beheer)
2. Brandi Carlile – “Bear Creek” (Columbia)
3. Walt Wilkins – “Plenty” (Ride Records)
4. Various Artists – “Mercyland; Hymns For The Rest Of Us” (Mercyland Records)
5. Chris Smither – “Hundred Dollar Valentine” (Signature Sounds)
6. Seth Walker -”Time Can Change” (eigen beheer)

Websitebeheerder Ronald Vos komt met een volledig andere lijst:

1. Billy Bragg & Wilco – “Mermaid Avenue – The Complete Sessions” (NoneSuch)
2. Husky – “Forever So” (Sub Pop)
3. Neil Young & Crazy Horse – “Americana” (Reprise)
4. Smoke Fairies – “Blood Speaks” (V2 Records)
5. Sleepy Driver, “In A Low Dark Light” (self released)
6. Leftover Salmon – “Aquatic Hitchhiker” (LoS Records)

Commentaar RV: Het is in de geschiedenis van de Zes van RAC nog niet voorgekomen dat er geen overlappingen waren in de lijstjes. Leo verklaarde dat hij “Americana” wel in huis had en dat hij het , i.t.t. sommige critici, ook een goede plaat vond. Sleepy Driver had hij nog niet gehoord.

Ook even een toelichting bij de Zes:

“The Complete Sessions” van Billy Bragg & Wilco bevat drie audio cd’s met als titel “Mermaid Avenue”. “Vol.III”, en daar gaat het hier om, bevat de zogenaamde restjes van de sessies I en II. De kwaliteit van dit deel is echter heel hoog en bevat met “When The Roses Bloom Again” een uitblinkende song die we al tegenkwamen op een “Oxford American” verzamelaar en natuurlijk in de uitvoering van Laura Cantrell. Het nummer is, in tegenstelling tot alle andere, niet geschreven door Woody Guthrie, maar door Will. D. Cobb in 1901. “My Thirty Thousand” klinkt als “We Shall Overcome: The Bob Seeger Sessions” van Bruce Springsteen en is een een geweldige meezinger. Andere indrukwekkende nummers zijn ” The Jolly Banker” en “Don’t You Marry”, waarbij Woody liet blijken dat banken al tijden voor problemen zorgen.

So don’t you marry no banker man.

He’ll take all your money from your hand.

No, don’t you marry no finance man.

He’ll slap a big mortgage richt in your hand”

Verder wil ik hier een lans breken voor “Forever So” van Husky, deze Australische band heeft meer in zijn mars dan steeds te worden vergeleken met Fleet Foxes. “Forever So”, dat vorig jaar al in Australië uitkwam, heeft het gewoon in zich om tot de belangrijkste platen van jaar uit te groeien. Luister, kijk en oordeel zelf.

Er is veel kritiek op “Americana” van Neil Young & Crazy Horses als zijnde direct op de plaat gesmeten en dat is terecht. Neemt niet weg dat deze plaat een aantal lekkere uitvoeringen van klassiekers bevat, die je uitnodigen om het geheel steeds opnieuw af te spelen.

“Blood Speaks” is de tweede van het pop-folk duo Smoke Fairies en is beter dan zijn niet geringe voorganger “Through Low Light and Trees”. Voor lekkere sferische folkliedjes met poppy inslag moet je bij de dames van Smoke Fairies zijn.

Over Sleepy Driver‘s Peter Hicks wordt geschreven dat hij tot Canada’s beste nieuwe liedjesschrijvers hoort en dat is waar, want “In A Low Dark Light” bevat diverse catchy songs. Jammer is dat Hicks’ stem zo dicht bij die van Ian McCollough ligt dat een een vergelijking met Echo & The Bunnymen nooit ver weg is.

We hebben acht jaar op een nieuwe studioplaat van Leftover Salmon moeten wachten en nu is er dan “Aquatic Hitchhiker”. Toegegeven, het is niet hun beste, wij prefereren “The Nashville Sessions” uit 1999 en de collaboratie met Cracker in “O’ Cracker Where Art Thou?” uit 2003, maar deze nieuwe van livegroep bij uitstek Leftover Salmon is goed genoeg voor dit lijstje.
4 Comments more…

Naked Song: een tikje teleurstellend

by jayhawk on jun.17, 2012, under Opinie

Zaterdag 16 juni werd de 2012-editie van het Naked Song Festival gehouden in het Muziekgebouw in Eindhoven. Ron’s Alt Country was er bij en geeft u een impressie.

Tiny Ruins

Laat gearriveerd, met dank aan de ‘Tom Tom’ in de omgeving van Eindhoven, schoof RAC als eerste aan bij de in Nieuw Zeeland opgegroeide jonge singer-songwriter Hollie Fullbrook die onder de artiestennaam Tiny Ruins opereert. Hollie had wat vrienden uit Nieuw Zeeland meegenomen en brengt in de kleine zaal mooie, intense liedjes op het podium, waarbij haar warme stem veel goed doet. Het gemis aan ‘scherpe randjes’ doet ons echter na zo’n zestal nummers afdalen naar de zogenaamde Mix Stage, het podium waar artiesten in al hun figuurlijke naaktheid komen voor een interview en een paar songs. Op dit podium komt de essentie van “Naked Song” bovendrijven; geen opsmuk, gewoon de ‘man met de gitaar’ in al zijn directheid. Bluesman Doug MacLeod is de eerste die we daar aantreffen en we pikken een mooi nummer, met daarin een mooi gespeelde solo op slidegitaar, mee.

Daarna laten we Bertolf in de grote zaal links liggen en blijven we bij de Mix Stage alwaar nu Jim White is verschenen. Wij van RAC volgen Jim al heel lang, niet alleen vanwege zijn vriendschap en samenwerking met Mike Ferrio (Tandy/Good Luck Mountain), maar natuurlijk ook omdat het gewoon een steengoede artiest is. We horen Jim vertellen over zijn liedjes, de weerslag daarin van zijn recente scheiding (“Epilogue To A Marriage”), ‘southern culture’ en over zijn productiejob van het Antwerpse bandje Stanton, wiens debuutplaat in de herfst van 2012 zal verschijnen. Niet geheel toevallig zijn een tweetal Stantonleden ook zijn begeleiders en met hen speelt Jim White ook een aantal nummers, waaronder “Jailbird”.

Later op de avond zien we Jim White ook nog optreden in de kleine zaal, waarmee we gelijk het hoogtepunt, volgens RAC natuurlijk, van Naked Song meemaken. Jim White blijkt niet alleen een goede en inventieve muzikant, maar ook een opvallend causeur te zijn. Zijn vijf minuten durende inleiding van “If Jesus Drove A Motor Home” was qua hilariteit van het niveau van Fred Eaglesmith. Uiteraard speelde Jim ook een aantal nummers van zijn laatste album “Where It Hits You”, waaronder “Chase The Dark Away”.

Abigail Washburn

Na Jim White valt alles zo’n beetje in het niet. Banjospeelster Abigail Washburn (let op de jurk) op het hoofdpodium is onderhoudend; ze vertelt leuke verhaaltjes over haar connectie met China, maar muzikaal, en daar gaat het toch om, zet haar “prachtige collage van Amerikaanse folk, wereldse invloeden (lees China -RAC) en aanstekelijke banjomelodieën” (bron: programmaboekje Naked Song) volgens ons geen zoden aan de dijk. Een te hoog NCRV-gehalte zullen we maar zeggen. Als kanttekening moeten we hierbij wel vermelden dat we danig onder de indruk zijn van multi-instrumentalist Kai Welch, die Washburn vergezelde; die man kan wel wat.

Op zoek naar ‘muziek met randjes’ daalt Ron’s Alt Country dan maar weer af naar de Mix Stage, alwaar de 25-jarige Britse singer-songwriter Marcus Foster optreedt. Het nummer dat we horen doet ons verlangen naar meer. Later, in de kleine zaal, blijkt dat deze bewoner van Londen zijn bronnen haalt uit de soul, de blues en de folk, wat natuurlijk niet uitzonderlijk is voor een singer-songwriter. Het bijzondere van Foster is echter dat hij een indringende soulstem heeft, waarmee hij af en toe flink uithaalt. Als bezoekers daardoor geschrokken de zaal verlaten, reageert hij ad rem met “This music is not for everyone”. Met de lachers op zijn hand, gaat hij daarna behoorlijk ‘los’ en dat is in hem te waarderen. Alhoewel enige ‘overacting’ op de loer ligt, hebben we toch wel een zwak voor deze artiest.

Marcus Foster

Eerder op de avond waren we terecht gekomen bij Emmett Tinley, in een vorige muzikaal leven zanger van het Ierse The Prayer Boat. Hun debuut “Polichinelle” (1999, re-release in 2010) was een prachtige plaat en is nu nog het genieten waard. Dertien jaar later en twee soloplaten verder is Tinley als invaller voor Howe Gelb op het laatste moment aan het festival toegevoegd. Vergezeld van een cellist imponeert hij nog steeds met zijn geweldige stem, maar de eenvormigheid in zijn nummers zorgt er voor dat niet iedereen blijft zitten.

Agnes Obel

Hoofdact Agnes Obel trekt veel bezoekers naar de grote zaal. De bevallige Obel valt in het niet achter een enorme vleugel en wordt aangevuld door een mooi zingende en goed spelend celliste. Haar album “Philharmonics” genereerde veel aandacht van de critici en werd goed verkocht. Hoe mooi gezongen ook, de nummers van deze plaat klinken voor RAC iets te ‘clean’ en ondanks de mooie cover van “Close Watch” van John Cale weet deze dame ons toch niet heel de tijd te boeien.

De ander hoofdact Tindersticks past eigenlijk niet in het programma. Van ‘kale songs’ is bij de groep van frontman Stuart Staples en kompanen absoluut geen sprake. Hier klinkt een vol groepsgeluid, waarbij de nummers van “The Something Rain”, hun laatste, heel goed worden nagespeeld. De groep laat in ieder geval goed horen hoe prachtig de akoestiek is van de grote zaal, iets waarbij de Oosterpoort (R&B Night, Take Root) een voorbeeld aan kan nemen. Ondanks dat Staples’ stem uitnodigt tot dromerigheid, het is tenslotte al laat op de avond, komt de groep in op het eind van het optreden goed voor de dag met “Chocalate”, Show Me Everything” en ” This Fire Of Autumn”, liedjes die in al hun gelaagdheid tot een hoogtepunt worden gestuwd.

Van afsluitende act The Hacksensaw Boys” nemen we nog wat nummers mee in een bomvol Meneer Frits, het restaurant van het Muziekgebouw. De groep uit Charlottesville, Virginia is aan zijn derde optreden van de dag bezig, wat ze niet weerhoudt helemaal los te gaan. Hun aanstekelijke folk- en bluegrassmuziek gaat erin als koek bij diegenen die nog voldoende energie hebben na zo’n acht uur muziek luisteren.

Al met al bracht Naked Song voor Ron’s Alt Country niet helemaal wat verwacht werd, al waren de afzeggingen van Howe Gelb en Melanie Horsnell daar debet aan. Volgende keer wat meer verrassende artiesten graag. Een ander punt van kritiek is, dat er naast de hoofdact in de grote zaal, geen goed alternatief wordt geprogrammeerd. Niet iedereen kiest voor de Grote Gemene Deler. Zeker Ron’s Alt Country niet.

Collection (2000-2012)

by jayhawk on jun.03, 2012, under Nieuws

Van het Canadese alt/folk trio The Be Good Tanyas verschijnt op 17 juli 2012 een “retrospective” onder de naam “Collection (2000-2012)” op Nettwerk Records. Het plaatje zal 16 songs omvatten, waaronder de meest bekende tracks van de groepsalbums “Blue Horse” (2001), “Chinatown” (2003) en “Hello Love” (2006). Daarnaast staan er nog vier tracks op die nog niet eerder zijn uitgekomen: twee nieuwe liedjes, t.w. “Little Black Bear” en “Gospel Song”, en nieuwe mixes van “Scattered Leaves” en “Song For R.”

De drie dames hebben voor deze zomer weer een aantal optredens op festivals gepland en wij hier bij Ron’s Alt Country hopen dat dat ook weer leidt tot nieuw plaatwerk. Van Frazey Ford verscheen in 2010 een soloplaat “Obadiah” en zij toerde, met Trish Klein, in 2011 door Nederland. De laatste was datzelfde jaar ook terug te vinden in de band van J.T. Nero, die ons landje aandeed. Van het derde BGT’s lid, Samantha Parton, verwachten wij toch binnenkort een eerste soloplaat. Lees hiervoor de interviews (I en II) die zij in 2011 gaf aan Douglas Heselgrave op de site van No Depression.

Voor meer Later With Jools zie de Later website
Leave a Comment :Frazey Ford, Samantha Parton, The Bood Good Tanyas, Trish Klein more…

De Zes voor juni 2012

by jayhawk on mei.31, 2012, under Opinie

Op de laatste dag van mei toch maar De Zes van Ron’s Alt Country.

Leo Kattestaart komt met het volgende mooie lijstje:

1. The Mallett Brothers Band – “Low Down” (self released)
2. Dead Leaves – “Dead Leaves” (self released)
3. Paul Thorn – “What The Hell Is Goin’ On?” (self released)
4. Ron LaSalle – “When Hellhounds Meet Angels” (PHQ Records)
5. Marvin Etzioni – “Marvin Country!” (Nine Mile Records)
6. Lucas Marks – “The Glorious Unknown” (TGU Records)

Leo Kattestaart is presentator en samensteller van het radioprogramma “From Austin & Everywhere”, iedere woensdagavond van 21.00-22.00 uur bij Omroep Vlaardingen.

Websitebeheerder Ronald Vos komt met …

1. Wrinkle Neck Mules – “Apprentice To Ghosts” (Blue Rose Records)
2. Dead Leaves – “Dead Leaves” (self released)
3. Waco Brothers & Paul Birch – “Great Chicago Fire” (Bloodshot Records)
4. Joy Mills – “Trick Of The Eye” (self released)
5. Reto Burrell – “Sunshine & Snow” (Echopark Records)
6. Tony Denikos -”Under The Church” (self released)

De Zes is Ron’s Alt Country’s bijdrage aan de Euro Americana Chart.
Leave a Comment :Dead Leaves, Joy Mills, Lucas Marks, Marvin Etzioni, Paul Burch, Paul Thorn, Reto Burrell, Ron Lasalle, The Mallett Brothers Band, Tony Denikos, Waco Brothers, Wrinkle Neck Mules more…

Americana

by jayhawk on mei.19, 2012, under Nieuws, Opinie

Bij Ron’s Alt Country kijken we al tijdje uit naar het nieuwe Neil Young & Crazy Horse album “Americana” dat op 5 juni uitkomt. Als alle liedjes van het niveau zijn van “Jesus Chariot (She’ll Be Coming Around The Mountain)” dan zit het wel snor.

Al eerder werd Neil’s vertolking van “Oh Susanna” vrijgegeven. Zie ook Neil Young’s website

Ook van “Americana” is “Clementine”, misschien wel het mooiste liedje (en filmpje). Je kunt het via deze link bekijken.
Leave a Comment :Americana, Neil Young & Crazy Horse more…

Carolina’s trots

by jayhawk on mei.17, 2012, under Nieuws

In het land van de onbegrensde mogelijkheden staat North Carolina niet bekend als de meest vooraanstaande staat. De Amerikanen noemen het de ‘Tabacco State’ en de staat komt verder alleen maar in het nieuws als het gaat om de basketbaltitel binnen de Atlantic Coast Conference (ACC) tussen de universiteiten van Duke en North Carolina, op collegeniveau een soort broederstrijd die de rivaliteit benadert die wij hier kennen op voetbalgebied tussen Ajax en Feyenoord.

Op muzikaal gebied is North Carolina voor Ron’s Alt Country zeker geen onbekend terrein geweest. In het verleden bracht de staat muzikale favorieten voort als Whiskeytown, met natuurlijk Ryan Adams en Caitlin Cary, The Backsliders, Trailer Bride (met Melissa Swingle) en Red Star Belgrade. Aan de laatste twee wijdde RAC in een recent verleden nog aandacht door middel van fanpages.

Nu kenden bovengenoemde bands hun hoogtijdagen zo’n tien jaar geleden en bestaan al lang niet meer en daarom moeten we het tegenwoordig doen met een band die zich graag afficheert als Carolina’s Trots: Chatham County Line. In RAC’s opinie verdient Chatham County Line die titel overigens volledig.

Het viertal uit Raleigh, North Carolina heeft bekend gemaakt dat er binnenkort een live-dubbelaar verschijnt onder de naam “Sight & Sound”. Het album zal zowel audio als video-opnamen bevatten met daarop natuurlijk die prachtige muzikale blend van bluegrass, folk en country, gebracht met een rock-and-roll attitude. Het totaal omvat twintig tracks, waarvan er negen een plaatsje vonden op zowel CD als DVD; vier alleen op de DVD te vinden zijn, terwijl de CD wordt aangevuld met zeven andere tracks.

Zanger en gitarist Dave Wilson verklaart op de Chatham County website:

“It was something the fans have always asked for. A lot of people think we sound better live and in-person than we do on record. They’ll say, ‘We wish your records sounded like you do live!’ And there was a thought of this kind of being a loose ‘Greatest Hits,’ if you will, so it has songs from each record gathered all in one place,”

En inderdaad, je vindt een volledig overzicht van alle vijf albums van de groep op “Sight & Sound”, met tracks als “Closing Time” van eersteling “Chatham County Line” uit 2003 tot aan “Alone In New York” van het indrukwekkende “Wildwood” uit 2010.

De volledige tracklist is als volgt:

Album: Alone in New York, Crop Comes In, Nowhere to Sleep, Birmingham Jail, By the Riverside, Route 23, Gunfight in Durango, Whipping Boy, Rock Pile, Speed of the Whippoorwill, The Carolinian, Clear Blue Sky, Closing Town, Wildwood, Chip of a Star en Let it Rock.

DVD: Crop Comes In, Gunfight in Durango, One More Minute, The Carolinian, Speed of the Whippoorwill, Birmingham Jail, Clear Blue Sky, Closing Town, Blue Jay Way, Chip of a Star, Let it Rock, Porcelain Doll en End of the Line.

“Sight & Sound” is op 10 juli officieel te verkrijgen en wordt uitgebracht via Yep Rock Records

By Later with Jools

Absalom! Absalom!

by jayhawk on mei.09, 2012, under Opinie

Ron’s Alt Country was op dinsdagavond 8 mei 2012 aanwezig bij een door Q-Bus Leiden georganiseerd festivalletje. RAC zag allereerst de Rotterdamse singer-songwriter Mark Lotterman, ondersteund door gitarist Frank Gones, een goede set afwerken: Mark liet horen dat hij een mooie, prettige stem heeft, zijn teksten zijn goed te volgen, maar wel enigszins aan de obligate kant.

Vervolgens was het de beurt aan de zingende verhuizer Johnny Dowd uit Ithaca New York, deze keer met drummer Brian Wilson (Willie B.) en Mike Stark op keyboards als trio. Helaas dus zonder zangeres Kim Sherwood-Caso. Ik heb in de afgelopen veertien jaar Johnny diverse keren live zien spelen, maar miste bij dit optreden het spanningsveld op het podium tussen de liefelijk zingende Kim Sherwood-Caso en de woeste gitaaruithalen van Johnny Dowd, een soort van “the Beauty en de Beast-act”. Nu kwam wel heel duidelijk naar voren dat Johnny niet kan (praat-)zingen en moest excellerende drummer Brian Wilson met zijn strakke spel het optreden redden. Bovendien is het toch wel lang geleden dat Johnny nog goede (en niet zoals nu alleen maar absurde) liedjes schreef.

Afsluiter was natuurlijk de Texaanse alt. country formatie Deadman, in februari van dit jaar als trio al even in Nederland bij Roepaen in Ottersum. Zanger en gitarist Steven Collins had deze keer een bassist meegenomen, twee dagen daarvoor in -alweer- Roepaen waren ze zelfs met z’n zessen, en het groepsgeluid was zoals te verwachten veel voller dan bij de akoestische setting uit het begin van het jaar. Toch moest de band even op gang komen in het -helaas- matig gevulde Q-Bus en pas tegen het einde van de set kwamen Collins en kompanen goed los met “Absalom! Absalom!”, “The Kingdom” en “When The Music’s Not Forgotten”, liedjes die wij kennen van het livealbum “Live At The Saxon Pub” en hun reguliere plaat “Take Up Your Mat And Walk” (2011)

Zo kon RAC tevreden naar huis terugkeren na een fijne avond muzikaal vertier van Mark Lotterman, Johnny Dowd en Deadman in Leiden.

De Zes van mei 2012

by jayhawk on apr.28, 2012, under Opinie

Het was moeilijk om een keuze te maken voor de Zes van deze maand. De reden hiervoor is dat er een groot aantal goede albums uitkwamen de laatste maand.

Leo Kattestaart, van het radioprogramma “From Austin & Everywhere”, is tot het volgende lijstje gekomen:

1. Phantom Limb – “The Pines” (Naim Edge Records)
2. Matt Harlan & The Sentimentals – “Bow And Be Simple” (Berkalin Records)
3. Louis Ledford – “Century Plant On Esplanade Ave” (eigen beheer)
4. Sean Taylor – “Love Against Death” (SGO Music)
5. Justin Townes Earle – “Nothing’s Gonna Change The Way You Feel About Me Now” (Bloodshot Records)
6. Jonah Tolchin – “Criminal Man” (eigen beheer)

In het radioprogramma van aanstaande woensdag 2 mei bij Omroep Vlaardingen draait Leo Kattestaart veel werk van de Zes van Ron’s Alt Country.

Websitebeheerder Ronald Vos komt met de volgende Zes:

1. Great Lake Swimmers – “New Wild Everywhere” (Nettwerk)
2. The Band Of Heathens – “The Double Down – Live in Denver vol. 1 & 2″ (Blue Rose Records)
3. The Honeydogs “What Comes After” (Grain Belt Records)
4. Adam Faucett – “More Like A Temple” (Spece Neck Collective)
5. Ruthie Foster – “Let It Burn” (Blue Rose Records)
6. Six Mile Grove – “Secret Life In A Small Town” (Rena’s Kitchen)

Commentaar RV: Geweldige maand. Zelfs een top tien had niet genoeg ruimte kunnen bieden om alle goede platen een plekje te geven. Onder de afvallers o.a. “Bow And Be Simple” van Matt Harlan & The Sentimentals; “Slipstream” van Bonnie Raitt; “Under Cover Folk” van Jason Serious; “The Pines” van Phantom Limb; “Boys & Girls” van Alambama Shakes; “Criminal Man” van Jonah Tolchin en de Ep “The Nashville Sessions” van Changing Horses.

Levon Helm is niet meer

by jayhawk on apr.21, 2012, under Nieuws, Opinie

Levon Helm – “Dirt Farmer” (2007)

Op donderdag 19 april 2012 overleed Levon Helm (1940), legendarisch drummer en zanger van The Band. Helm leed de laatste jaren aan keelkanker en deze ziekte werd hem uiteindelijk fataal. Wij kennen Levon Helm natuurlijk van zijn fantastische zangpartijen in The Band, vooral ten tijde van “Music From Big Pink”. Maar ook met zijn soloalbums en dan vooral “Dirt Farmer” uit 2007 liet hij grote indruk achter. Wij zullen Levon Helm met node missen.

Leo Kattestaart staat in zijn radioprogramma “From Austin & Everywhere” (iedere woensdagavond van 21.00 tot 22.00 uur bij Omroep Vlaardingen) stil bij het leven van Levon Helm en zijn muziek met de tracks “The Weight” van “Music From Big Pink” (1968) en “Lucrecia” van “Levon Helm” (1982).
Leave a Comment :Levon Helm, The Band more…

The Band Of Heathens – “The Double Down Live in Denver Vol. 1 en 2 (CD/DVD)

by jayhawk on apr.15, 2012, under CD Recensies

Eigenaar Edgar Heckmann van het Duitse Blue Rose Records is in mijn ogen niet minder dan een genie. Sinds de oprichting van zijn label in 1995 heeft hij meer dan 400 albums op Blue Rose uitgebracht, waaronder die van RAC’s favorieten als Alejandro Escovedo, Steve Wynn, The Whipsaws, Reckless Kelly, Blue Mountain, The Bottle Rockets, The Silos, het o zo aparte en helaas niet meer bestaande duo Red Star Belgrade en natuurlijk … The Band Of Heathens. Na zijn jaarlijkse bezoeken aan het befaamde SXSW festival in Austin, Texas wist hij altijd weer terug te komen met contacten met artiesten die hij in Europa onder de aandacht kon brengen; en ze zo het juiste zetje in de rug te geven zodat ze ook in het grote Amerika konden doorbreken.

Onder de laatste releases van Blue Rose in Europa vind je goede platen van Leeroy Stagger (“Radiant Land”), Sons Of Bill (“Sirens”), Ruthie Foster (“Let It Burn”) en nu dan de dubbele live release van The Band Of Heathens “The Double Down Live In Denver Vol.1 en 2. Let ook op de komende release van de nieuwste album van The Wrenkle Neck Mules bij Blue Rose Records. Alleen al het beluisteren van de track “On Wounded Knee” (een soort blauwdruk van al wat het genre alt. country inhoudt) heeft mij doen besluiten om tot aanschaf van “Apprentice To Ghosts” over te gaan.

The Band Of Heathens, hier nog met Colin Brooks

Voor ik verder ga uitweiden over de beide liveplaten – ja, het zijn twee aparte releases- eerst even een korte introductie van The Band Of Heathens.
The ‘Heathens’ werden in 2005 opgericht toen drie singer-songwriters de koppen bij elkaar staken om te kijken of de som der delen meer opleverde dan het succes van de eenling. Het bleek te werken voor Ed Jurdi, Gordy Quist en Colin Brooks en The band of Heathens was geboren. Al gauw maakte de groep met de drie frontmannen, die ieder met hun eigen stijl een plekje vonden in de groep uit Austin, furore in de plaatselijke club Momo’s. Het resulteerde uiteindelijk in de liveplaten “Live from Momo’s” (2006) en “Live at Antone’s” (2007) die veel indruk achterlieten. Ondertussen was het drietal songwriters aangevuld met bassist Seth Whitney en de beste drummer van Austin en omstreken John Chipman (o.a. ook The Resentments). Vanaf 2008 voegde ook keyboardspeler Trevor Nealon zich vaak bij de groep.
Dat de band opteerde voor het uitbrengen van twee livealbums bij hun debuut, geeft al aan dat de ‘Heathens’ vooral een liveband is en dat het songmateriaal, gebaseerd op alt. country, blues en countrysoul, uitermate geschikt is om live ten gehore te brengen, t.w. lange uitgesponnen nummers met vele gitaarsoli van zowel Jurdi, Quist en Brooks en met wisselende zang van de drie frontmannen. Dat in veel recensies altijd de naam van The Band valt, is natuurlijk niet vreemd, aangezien deze beroemde groep ook bestond uit verschillende zingende songwriters en dat de muziekgenres van BOH en The Band elkaar overlappen.

De studioalbums “The Band Of Heathens” (2008), “One Foot In The Ether” (2009) en “Top Hat Crown & The Clapmaster’s Son” (2011) hebben op mij minder indruk achterlaten -vooral de laatste vind ik vrij matig- dan de liveplaten en de liveoptredens, vooral omdat ik de chemie tussen de bandleden en hun speelplezier node mis op hun reguliere plaatwerk.
Overigens werd er in 2009 in beperkte oplage nog een livealbum uitgebracht “Live at The Blue Rose Christmas Party”, die we ook als “meer dan goed” kunnen kenmerken.

Zelf was ik in de gelegenheid om de ‘Heathens’ vier keer live aan het werk te zien, waarbij vooral de optredens in Amsterdam (Paradiso 2008) en Ottersum (2009) bij mij een geweldige indruk achterlieten. Dit in tegenstelling tot optredens tijdens de R & B Night en Take Root in Groningen, waar bij ze mijns inzien niet uit de verf kwamen, omdat ze gezien de gegeven speeltijd niet terug konden grijpen op het ouder materiaal uit hun catalogus.

Nu is er dan uit, weer op Blue Rose Records, “The Double Down Live in Denver Vol. 1 en 2″, twee separaat aan te schaffen livealbums die teruggrijpen naar twee shows die de band gaf in oktober 2011 in de club ‘Cervantes’ Other Side in Denver in de staat Colorado. Deze opnamen moeten zeker gezien worden als een tijdsdocument, want het zijn de laatste waarbij frontman Colin Brooks deel uitmaakte van de band. Zijn mandoline en slide-gitaarspel zullen na zijn uittreden eind 2011 de komende jaren node gemist worden en de ‘Heathens’ zullen nooit meer hetzelfde zijn.
In ieder geval speelde de band die avonden meer dan 40 nummers, in totaal meer dan zes uur muziek, en een selectie daarvan vindt met terug op de delen 1 en 2 van “The Double Down”.
BOH klassiekers als “Bumblebee”, “Cornbread”, “Jenny Was A Keeper”, de Gilian Welch-cover “Look At Miss Ohio” en de traditional “Ain’t No More Cane” (kennen we die niet ook van The Band?) vinden we niet terug onder de vierentwintig opgenomen liedjes, waarbij natuurlijk een flink deel, in totaal negen songs, is ingeruimd voor werk van het laatste studioalbum “Top Hat Crown & The Clapmaster’s Son”, die -gelukkig- live beter tot hun recht komen dan op de (studio-)plaat. Van de oudere nummers komen we wel tegen “You Gonna Miss Me” (1), “Somebody Tell The Truth” (1), “LA Country Blues” (1), “Jackson Station” (2) en “Second Line” (2). Deel twee wint op punten vanwege de aanwezigheid van hoogtepunt “Judas’ Scariot Blues”, een liedje dat voor mij staat voor alles wat de muziek van The Band Of Heathens belichaamt: rustig mid-tempo melodieus intro, prachtige stem van Gordy Quist, ondersteund door de stemmen van Brooks en Jurdi, invallende gitaar die op de achtergrond blijft, ‘bridge’ met stem van Quist en alleen een tokkelende akoustische gitaar op de achtergrond, uitmondend in een woeste apotheose van de drie zangers ondersteund door gierende gitaren. Nu kunnen woorden in mijn opinie nooit ondervangen wat deze muziek voortbrengt, dus gewoon maar gaan luisteren zou ik zeggen.

“The Double Down Live in Denver Vol. 1 en 2″ is uit op Blue Rose Records. Elke uitgave bevat een CD en een DVD met opnamen van de concerten in Denver. Behalve bij Blue Rose Records is “The Double Down” in ieder geval ook te verkrijgen bij Glitterhouse Records.
Na aankoop verkrijgt men bij Blue Rose ook nog een code zodat met een aantal nummers, die geen plekje hebben gekregen op de beide CD’s, kan downloaden.

Leave a Comment :The Band Of Heathens more…

De Zes voor april 2012

by jayhawk on mrt.31, 2012, under Opinie

Het is eind maart en daarom verblijden wij u met 2x de Zes van Ron’s Alt Country.

De bijdrage van “From Austin & Everywhere” (Leo Kattestaart) bestaat uit:

Adam Faucett – “More Like A Temple” (2012)

1. Adam Faucett – “More Like A Temple” (Space Neck Collective)
2. Nels Andrews – “Scrimshaw” (eigen beheer)
3. Janiva Magness – “Stronger For It” (Alligator Records)
4. The Byron Dowd Band – “The Byron Dowd Band” (eigen beheer)
5. Otis Gibbs – “Harder Than Hammered Hell” (Lucky Dice Music)
6. Punch Brothers – “Who’s Feeling Young Now?” (Nonesuch Records)

Dan de bijdrage van websitebeheerder Ronald Vos:

HoneyHoney – “Billy Jack” (2011/2012)

1. HoneyHoney -”Billy Jack” (Lost Highway Records)
2. Joel Henderson – “Locked Doors & Pretty Fences” (Joel Henderson/DoubleCute Records)
3. Jay Farrar, Will Johnson, Anders Parker & Yim Yames – “New Multitudes” (Rounder Records)
4. Nels Andrews – “Scrimshaw” (Lucky Dice Music)
5. Cowboy Junkies – “The Nomad Series Vol.4: The Wilderness” (Proper Records)
6. Otis Gibbs – “Harder Than Hammered Hell” (Wanamaker Recordings Comp.)

Commentaar RV: Deze maand door diverse omstandigheden weinig naar muziek kunnen luisteren. Daarom was het kiezen van een nummero uno deze keer extra moeilijk. “More Like A Temple” van Adam Faucett is nog niet binnen, dus moest ik een keuze maken uit een aantal schijfjes die kwalitatief erg dicht bij elkaar zaten. De top drie stak er wel bovenuit. HoneyHoney (van eind 2011) is het meest toegankelijk en het het meest gedraaid. Joel Hendersons plaat heeft waarschijnlijk nog meer draaibeurten nodig om de top de bereiken; het is een mooie, breekbare plaat voor liefhebbers van Justin Rutledge en de akoestische kant van Ryan Adams. “New Multitudes” heeft zijn momenten, vooral als de voor mij altijd ondergewaardeerde Jay Farrar zingt op Woody Guthries teksten.

De Zes is de bijdrage van Ron’s Alt Country aan de Euro Americana Chart

Po’ Girl in Rotterdam

by jayhawk on mrt.24, 2012, under Opinie

De Canadese formatie Po’ Girl speelde vrijdag 23 maart in een matige gevuld Lantaren/’t Venster in Rotterdam. De zangeressen Allison Russell en Awna Teixeira waren geweldig in vorm en zetten een geweldige show neer. Opvallend was het zeer goede geluid in Zaal 1 van Lantaren/ ‘t Venster; iets waarop de organisatie van dit concert met recht trots op mag zijn.
De redactie van Ron’s Alt Country was in zijn volledigheid aanwezig en wil de volgende video met u delen:

Leave a Comment :Po’ Girl, Rotterdam more…

Mississippi Moon

by jayhawk on mrt.02, 2012, under Nieuws

Cary Hudson – “Mississippi Moon” (2012)

Cary Hudson heeft nieuw werk uit met de welluidende titel “Mississippi Moon”. Het album is de opvolger van “Bittersweet Blues” uit 2006 en bevat 9 liedjes. “Mississippi Moon” is uitgebracht bij Music Releaser en kan als MP3 vrij gedownload worden via deze link. De plaat is geproduceerd door Jimbo Mathus en belicht de de bluesy kant van de man die ooit met de formatie The Hilltops (met John Stiratt, nu Wilco) aan de basis stond van de alt. country. In een interview op No Depression verklaart Hudson dat het een logische ontwikkeling is als je ouder wordt en artiest bent “It’s not that I’m more melancholy, it’s just that there is a certain depth of life experience that’s required to play the blues that is more about heart and soul and being able to relate to the human condition and less about music technique. I was fortunate to be in north Mississippi when RL Burnside , JR Kimbrough and Othar Turner were alive and kicking and I consider them my maestros of the blues.” (bron No Depression auteur: Gianfranco Callieri).

Cary Hudson kennen we vooral als zanger en gitarist van de fameuze alt. country formatie Blue Mountain, die tussen 1993 (1e album “Blue Mountain”) en 2001 actief was. De band bestond naast Cary Hudson uit zijn vrouw en bassiste Laurie Stiratt en verschillende drummers. In 2001 ging het echtpaar uit elkaar en hield Blue Mountain (tijdelijk) op te bestaan. In 2007 kwamen de bandleden weer bij elkaar en dat resulteerde in 2008 in het uitkomen van “Midnight in Mississippi” en “Omnibus”, de laatste een compilatiealbum met het -opnieuw opgenomen- beste werk van Blue Mountain. Nieuwe muziek van Blue Mountain is te verwachten in het begin van 2013. Ook staat er dan een Europese tournee gepland.

Topavond met Jude Johnstone en Matt Andersen

by jayhawk on feb.28, 2012, under Opinie

door Leo Kattestaart.

Maandag. En dan toch ruim 80 ‘man’ die de kop van week in de avondlijke uren in Vestzaktheater “Het Zwijnshoofd” te Bergen op Zoom met muziek wenst af te sluiten. Dat is mooi. Dit alles, zoals Crossroads-organisator Jos van den Boom het vooraf stelde, gelijk een album met een dubbele A- kant. Dat klopte. Hoewel, het was van de organisatie ook best een goede keuze om Jude Johnstone af te laten trappen, want haar uurtje was dan wel van bijzondere kwaliteit, het neigde gelet op het toch wel ietwat brave karakter uiteindelijk ook tot indutten.

De 2e helft van deze avond had echter niets dat met Klaas Vaak geassocieerd kon worden. Matt Andersen greep namelijk van meet af aan het gehoor op imposante wijze bij de strot om vervolgens niet meer los te laten. Wat een performance van deze sympathieke, dertig jarige Canadees. Met opener “Make You Stay” zette hij direct de toon. Iedereen bleef dan ook, al dan niet op de stoel wiegend, zitten om ruim 75 minuten later enthousiast én naar adem happend de buitenlucht in te stappen. In die vijf kwartier laveerde de in New Brunswick geboren Andersen namelijk van ongemeen hard & fel naar verrassend ingetogen & subtiel. Waar wel eens van een live- optreden ‘gezegd’ wordt, dat het net iets teveel binnen de lijntjes bleef, daar kleurde deze gigant dan ook geregeld met heel veel energie buiten de lijntjes. Het knappe was echter, dat Andersen nooit verzandde in teveel ‘gepiel’ of in stemverheffingen die het glas in het raamwerk van “Het Zwijnshoofd” daadwerkelijk deed rinkelen. Hij kwam immer weer in het gareel. Wat een gigant! Uiteraard kwam er een aantal tracks van zijn laatste cd (gelukkig na afloop te verkrijgen…) “Coal Mining Blues” voorbij, doch ook ouder werk. Zo verkreeg onder meer “Better Man Blues” van “Something In Between” een terechte plaats op de setlist.

Op verzoek ook YouTube- hit “Ain’t No Sunshine” van Bill Withers. In één woord: fenomenaal! Eind maart komt Andersen nog even terug, nadat hij eerst de komende weken Albion met een reeks optredens onveilig heeft gemaakt. Waar nog te zien? In Leiden op 25 maart in Q-bus, bijvoorbeeld. Gaan!, is dan wel een eerder gebruikt devies, maar ook nu wederom zeer op z’n plaats.
O ja, en denk nu niet dat Jude Johnstone ‘niks’ was, want dat zou haar en haar voortreffelijke begeleider Richard Feridun geen recht doen. Johnstone heeft louter mooie songs, songs die zowel tekstueel als compositorisch van een bovengemiddeld niveau zijn. Het zijn niet voor niks Johnny Cash, Rodney Crowell, Emmylou Harris en Bonnie Raitt die songs van haar hebben opgenomen. Het ontbeerde hooguit aan wat pit, iets wat zo nu en dan wel had gemogen. Kortom, Jos van den Boom had met zijn dubbele A- kant aankondiging het gelijk geheel aan zijn zijde.
2 Comments :Bill Withers, Jude Johnstone, Matt Andersen more…

De Zes voor maart 2012

by jayhawk on feb.28, 2012, under Opinie

Hierbij weer onze bijdrage aan de Euro Americana Chart voor maart 2012, in de vorm van 2x de Zes.

Medewerker Leo Kattestaart (van het radioprogramma “From Austin & Everywhere”) komt met het volgende zestal:

1. Chuck Prophet – “Temple Beautiful” (Yep Roc Records)
2. Adam Faucett – “More Like A Temple” (Space Neck Collective)
3. Otis Gibbs – “Harder Than Hammered Hell” (Lucky Dice Music)
4. Drew Nelson – “Tilt A Whirl” (Red House Records)
5. Clara Sidine – “Shadow Road Shining” (Music & Words)
6. Amos Lee -”As The Crow Flies” (Blue Note)

Sitebeheerder Ronald Vos kijkt enigszins met een schuin oog naar Leo’s lijstje en moet het doen met het volgende zestal:

First Aid Kit – “The Lion’s Roar” (2012)

1. First Aid Kit -”The Lion’s Roar” (Wichita Recordings)
2. Craig Finn – “Clear Heart Full Eyes” (PIAS)
3. Damian Jurado – “Maraqopa” (Secretly Canadian)
4. The Pines – “Dark So Gold” (Red House Records)
5. Lambchop – “Mr. M” (City Slang)
6. The Far West -”The American Legion” (self released)

Commentaal RV: Alleen First Aid Kit is in mijn ogen vier sterren waard. De overige genoteerde albums zouden in een andere maand niet in het lijstje verschijnen.
Leave a Comment :Adam Faucett, Amos Lee, Chuck Prophet, Clara Sidine, Craig Finn, Damian Jurado, Drew Nelson, Euro Americana Chart, First Aid Kit, Lambchop, Otis Gibbs, The Far West, The Pines more…

The Deep Dark Woods live

by jayhawk on feb.25, 2012, under Opinie

Wederom bezocht Ron’s Alt Country een concert. En dit keer was het de beurt aan de mannen van de Canadese alt. country formatie The Deep Dark Woods, die voor het eerst een concert in Nederland deden. Organisator Hans van Polanen was de gelukkige met zijn Leidse Q-Bus. De in houthakkershemden gestoken Canadese baardmannen verzorgden een erg goed optreden in Leiden, waar rustige en sfeerrijke nummers – van te voren waren ze geafficheerd als “Canadese sombermannen” – werden afgewisseld met energierijk alternatieve country. Uiteraard werd veel gespeeld van het geweldige laatste album “The Place I Left Behind”, maar ook vond werk van voorganger “Winterhours” uit 2010 , o.a. “All The Money I Had Was Gone” -hoe toepasselijk in deze tijd van financiële crises- en “Two Time Loser” en hun tweede album “Hang Me Oh Hang Me” uit 2007 , o.a. het titelnummer en de gospel “Glory, Hallelujah” gretig aftrek bij het publiek. Zanger Ryan Boldt heeft een goede stem en voldoende uitstraling en verder was er een prominente rol weggelegd voor organist Geoffrey Hilhorst, die met zijn energieke spel deed terugverlangen naar die andere Canadese band van weleer … The Band. Een prima collectief dus dat The Deep Dark Woods en wat RAC betreft zeer zeker geschikt voor de grotere podia.

Nog meer The Deep Dark Woords in Q-Bus op Ron’s Alt Country’s eigen You Tube videokanaal.
3 Comments :The Band, The Deep Dark Woods more…

Met twee Zweedse meisjes in de Paradijskerk

by jayhawk on feb.18, 2012, under Opinie

Ron’s Alt Country is zeer onder de indruk van de tweede plaat van First Aid Kit “The Lion’s Roar”, vandaar dat RAC vooraan stond toen de Zweedse zusjes Johanna (22) en Klara Soderberg (19) hun enige Nederlandse optreden verzorgden op woensdag 15 februari 2012 in Rotterdam. Als locatie was, heel passend, de naast het organiserende Rotown gelegen Paradijskerk gekozen die in z’n geheel was uitverkocht. De serene sfeer deed de pastorale folk van de Zweedse zusjes meer dan recht. Uiteraard werd “The Lion’s Roar” in z’n geheel uitgevoerd en kwamen de hoogtepunten van eersteling “The Big Black & Blue” ook langs, met “I Met Up With The King” als een van de hoogtepunten. RAC genoot zeer van de prachtige stemmen van de zusjes en legde de sfeer vast in een aantal video’s. Als voorbeeld dient “Blue” van ” The Lion’s Roar”; vergeef ons de galm. Meer opnamen van First Aid Kit kunt u vinden op Ron’s Alt Country’s eigen You Tube videokanaal.

DEADMAN bij Roepaen

by jayhawk on feb.15, 2012, under Opinie

Op zondag 12 februari verzorgde -een afgeslankte versie- van de Texaanse alt. country formatie DEADMAN een prima optreden bij CP Roepaen in het Limburgse Ottersum. Ron’s Alt Country was erbij en genoot met volle teugen van wat het drietal DEADMAN artiesten op de bühne bracht. Prachtig werden sterke liedjes als “If I Lay Down In The River”, Till The Morning Comes”, “This Old World’s Not Gonna Change” en “Take Up Your Mat and Walk” van de in 2011 uitgekomen gelijknamige CD vertolkt. Ook werd teruggegrepen naar werk van het livealbum “Live At The Saxon Pub”, met “The Ballad of the Golden Thief” als een van de hoogtepunten. Tevens werd de Bruce Springsteen-cover “Dead Man Walking” door zanger Steven Collins, gitarist Jacab Hildebrand en drummer Kyle Schneider sterk neergezet (zie de video), zodat Roepaen kan terugzien op een zeer goede introductie van DEADMAN in Nederland. Goed nieuws voor diegenen die het enige Nederlandse optreden van DEADMAN hebben gemist: de volledige zeskoppige band komt in het voorjaar van 2012 weer terug in ons landje (R&B-Night?).

Voor meer DEADMAN live at Roepaen, zie Ron’s Alt Country’s eigen You Tube kanaal.
Leave a Comment :Deadman, Roepaen more…

Sleepwater “Soon”

by jayhawk on feb.12, 2012, under Nieuws

De Nederlandse band Sleepwater bracht in 2010 hun gelijknamige debuutalbum uit. De band rond liedjesschrijver Ad Opstals verraste daarmee diverse critici uit de alt. country en de alternatieve rock positief. Van het debuut werd van “Soon” een video geschoten door Brenda van de Ven, waarin ze de melancholieke kant van Sleepwater toont. De band is momenteel bezig met de opvolger van “Sleepwater” die in de zomer van dit jaar moet uitkomen. Wij zijn benieuwd! Voor meer informatie: zie de Sleepwater website.
1 Comment :Sleepwater more…

Zoe Muth in Leiden

by jayhawk on feb.09, 2012, under Agenda, Opinie

De volledige staf van Ron’s Alt Country bezocht op 7 februari 2012 het concert van Zoe Muth & The Lost High Rollers in een matig gevuld Q-Bus in Leiden. Wij genoten van het mooie optreden, maar we hadden wat vraagtekens bij de eenvormigheid van het geheel: de breed uitgesponnen country-rocknummers overheersten. Zoe en haar band zouden wat meer “los” moeten gaan als ze een plaatsje willen verkrijgen op de grote americanafestivals van dit landje. Het is nu allemaal iets te lief en te braaf. Desalniettemin kon RAC genieten van de soli op gitaar en pedalsteel van Dave Henderson en de mandoline-erupties van Ethan Lawton. De laatste zou overigens als tweelingbroer door het leven kunnen gaan van de hier bij RAC zo gewaardeerde Mike Ferrio ( Tandy, Good Luck Mountain).

Bekijk de video’s van “You Only Believe Me When I’m Lying” en “Let’s Just Be Friends For Tonight” en oordeel zelf.

Zie de agenda voor informatie over optredens van Zoe Muth & The High Lost Rollers in Nederland en België.
2 Comments :Mike Ferrio, Q-Bus, Zoe Muth & The Lost High Rollers more…

Matt Andersen – “Coal Mining Blues” (2011)

by jayhawk on feb.05, 2012, under CD Recensies

Matt Andersen – “Coal Mining Blues” (2011)

Eindelijk. Nieuw werk van Canadees Matt Andersen. Hoewel: over de grote plas viel de release van “Coal Mining Blues” vorig jaar september al te noteren. Wanneer dit hier geschiedt, het is ongewis… Uit Andersen’s oeuvre noem ik “Something In Between”, uit 2008, zijn beste tot nu toe. Maar, hoe goed die schijf ook nog immer is, “Coal Mining Blues” blijkt nog een paar slagen beter. Door te stellen dat dit vooral komt door het gegeven dat Colin Linden voor de productie tekende en dat o.a. Amy Helm en The McCary Sisters werden ingehuurd voor de vocale support, dat gaat te ver. Veel te ver. Want de ‘imposante’ -zowel qua postuur als qua stem- Andersen drukt uiteraard vooral zijn eigen stempel op deze prachtplaat. Opgenomen bij Amy’s Pa: Levon Helm’s Studios in Woodstock. Logisch gevolg is dan ook wellicht de medewerking van een ander voormalige Band- coryfee, en wel Garth Hudson (accordeon). De tracks, 12 in getal, bewandelen uiteraard de weg van Andersen’s eerdere werk, met naast de blues ook ‘oog’ voor rootsrock, ballads en zelfs een vleugje soul. De openingstrack, “I Don’t Wanna Give In”, is zoals een opener behoort te zijn: recht-toe-recht-aan, terwijl in track vijf, het op zich eenvoudige “Baby I’ll Be”, een ‘knieval’ voor wat gospel valt te bespeuren. “Coal Mining Blues” herbergt ook twee mooie covers: Willie P. Bennett’s “Willie Diamond Joe” (met Colin Linden op mandoline) en Charlie Rich’s “Feel Like Goin’ Home” (met als extra dimensie het gedragen pianospel), het zijn werkelijk uitstekende vertolkingen. Track zes heeft dan ook nog iets wat aan het verleden refereert, daar het gitaarloopje waarmee “Make You Stay” is opgebouwd verduveld veel op Ian Dury’s “Love & Sex & Rock & Roll” uit 1977 lijkt. “She Comes Down” is dan weer een trage, lang uitgesponnen ballad waarbij je bijna zou zweren dat JW Roy een terugkeer naar het Engelstalige repertoire heeft gemaakt.
Rest een verzoek: laat snel iemand ervoor zorgen dat dit nieuwe werk van deze 30- jarige Canadees uit New Brunswick ook in ons landje op een normale manier te verkrijgen is. Velen zullen daar ongetwijfeld zeer content mee zijn….

Leo Kattestaart

De Zes van februari 2012

by jayhawk on jan.30, 2012, under Opinie

Hier zijn we weer met 2x de Zes van Ron’s Alt Country.

Allereerst de bijdrage van Leo Kattestaart van het radioprogramma “From Austin & Everywhere” (iedere woensdagavond van 21.00-22.00 uur bij Omroep Vlaardingen)

1. Lincoln Durham – “The Shovel vs The Howling Bones” (eigen beheer)
2. Matt Andersen – “Coal Mining Blues” (Busted Flat Records)
3. Eric Athey – “Going & Gone” (eigen beheer)
4. Kevn Kinney & The Golden Palominos – “A Good Country Mile” (eigen beheer)
5. Brock Zeman – “Me Then You” (Mud Records/Busted Flat Records)
6. Dave Desmelik – “Deep Down To Definition” (Stereophonic Records)

De bijdrage van sitebeheerder Ronald Vos is:

1. Kevn Kinney & The Golden Palominos – “A Good Country Mile” (eigen beheer)
2. Old Californio – “Sundrunk Angels” (Californio Records)
3. Gretchen Peters – “Hello Cruel World” (Scarlet Letter Records/Proper Records)
4. The James Low Western Front – “Whiskey Farmer” (Union Made Records)
5. Joe Fletcher & The Wrong Reasonss – “White Lighter” (Wrong Reasons Records)
6. Kathleen Edwards – “Voyageur” (Zoe Records)

De Zes is Ron’s Alt Country’s bijdrage aan de Euro Americana Chart
Leave a Comment :Brock Zeman, Dave Desmilk, Eric Athey, Gretchen Peters, Joe Fletcher & The Wrong Reason, Kathleen Edwards, Kevn Kinney, Lincoln Durham, Matt Andersen, Old Californio, The James Low Western Front more…

And now for something completely different …

by jayhawk on jan.26, 2012, under Agenda, Nieuws

Wilco met Popeye…..
Zie ook de concerten in Nederland en België in begin maart 2012.
Leave a Comment :Popeye, Wilco more…

The Maldives

by jayhawk on jan.15, 2012, under Opinie

Wij zijn op deze site zeer benieuwd naar nieuw werk van The Maldvies, een band uit Seattle. Dit zestal prijkte met hun album “Listen To The Thunder” op de tweede plaats in RAC’s eindejaarslijst over 2009. Gelukkig kwamen we op You Tube dit leuke filmpje tegen van een sessie voor The Doe Bay Sessions. Hier zien we The Maldives uitgedund tot een drietal met “Go Back To Virginia”.
Zie ook The Maldives facebook en The Maldives website.

The Way It Goes

by jayhawk on jan.15, 2012, under Opinie

Prachtige opnamen van Gillian Welch & Dave Rawlings bij “Later With Jools” op 22 november 2011.
Leave a Comment :Gillian Welch more…

Joshua Black Wilkins

by jayhawk on jan.14, 2012, under Opinie

Hier bij Ron’s Alt Country zijn we – na een tip van bezoeker Leon Stam -behoorlijk onder de indruk van het werk van Joshua Black Wilkins, singer-songwriter en fotograaf uit Nashville. Niet alleen om wat we horen en zien op de hierboven geplaatste video van “Drunk Before” (met het prachtige model Salome Steinmann), maar ook wat te beluisteren valt op mans laatste -gestripte-album “The Girlfriend Sessions”, met de hier geliefde Amanda Shires op viool, uit 2011. Beter is misschien nog Wilkins’ werk uit 2010 “While You Wait”, waarop “Drunk Before” is terug te vinden, uitgebracht onder de naam Joshua Black Wilkins & The Forty Volts, door CDBaby omschreven als “If Bruce Springsteen, Tom Waits, Ryan Adams and Steve Earle got into a fight, it would sound like this record”
Meer Joshua Black Wilkins vind je op zijn website.
Leave a Comment :Amanda Shires, Joshua Black Wilkins more…

Lincoln Durham – The Shovel vs The Howling Bones (2011)

by jayhawk on jan.06, 2012, under CD Recensies

Lincoln Durham – “The Shovel vs The Howling Bones” (2011)

Altijd weer interessant, de ‘score’ van de maandelijkse Euro Americana Chart. Ook de individuele inzendingen geven periodiek nieuwe inzichten. Of een collegiale tip tussendoor, zoals die van Jos van den Boom van Crossroads Radio kortgeleden, bijvoorbeeld. Welke tip? Lincoln Durham. Kende ik niet. Nu wel. Mede dankzij Crossroads inmiddels de ‘trotse’ bezitter van Durham’s debuut -een eerder verschenen EP buiten beschouwing gelaten-: “The Shovel vs The Howling Bones“. En als je dan denkt dat een dergelijk product met een recensie extra aandacht verdient (denk aan het gebrek aan aandacht voor het recente werk van Amanda Shires en Eric Athey…), dan prijkt Lincoln Durham in januari zomaar plotsklaps op de 1e plaats van de Euro Americana Chart. Dat is mooi én bovenal ook terecht, deze aandacht/klassering.

The Shovel vs The Howling Bones is namelijk een klein juweeltje. Geproduceerd door Ray Wylie Hubbard en George Reiff; opgenomen in Reiff’s studio. Hubbard’s quote “If You Dig Son House and Townes van Zandt…Lincoln Durham is your man; don’t come cooler…” bevat wellicht enige waarheid & raakvlakken, doch het is beter om ‘name- dropping’ achterwege te laten. Of het zou de medewerking van o.a. Jeff Plankenhorn (mandoline); Derek O’Brien (gitaren); Rick Richards (drums) en Bukka Allen (o.m. accordeon) moeten zijn. Maar nee, het is vooral Lincoln Durham zelf die op deze intense, doch ook mooi klein gehouden cd glorieert.

Met zijn songwriting, elf songs waarin hij het leven in vele facetten spiegelt; met zijn gitaarspel (een 1929 Gibson HG-22 of een 1964 Gibson J-45, bijvoorbeeld) en met zijn stem gelijk een doorleefde senior. Durham’s eerste muzikale liefde was de ‘fiddle’; als 10- jarige viel hij met dit instrument al in de prijzen. De gitaar, de akoestische slide vooral, volgde snel daarna met dit fraaie debuut als resultaat. Dat “The Shovel vs The Howling Bones” echter slechts het begin is van veel meer moois van zijn ‘hand’, het is voorwaar geen gewaagde prognose…. De songs lieten bij de eerste kennismaking al direct een goed gevoel achter, maar Durham’s eerste worp liet zich pas echt kennen toen de speler op repeat werd gezet. Je als luisteraar de tijd gunnen om ook daadwerkelijk aandachtig te luisteren, is dan wel een voorwaarde. Wat zich dan openbaart is een zeer terechte nummer een van de Euro Americana Chart van de maand januari, en wat mij betreft eveneens voor februari…..

Leo Kattestaart.

Band Of Annuals

by jayhawk on jan.01, 2012, under Opinie

Vandaag, op nieuwjaarsdag, een kleine ode aan Band of Annuals. Ze worden genoemd in het stuk van Leo Kattestaart hieronder met de welluidende titel “Hank, Townes en … Bryan” en door hem gedraaid in zijn radioprogramma “From Austin & Everywhere” op woensdag 4 januari 2012. Het liedje “For The Sake Of The Song”, origineel van Townes van Zandt, staat dan op de playlist. Voor mij het mooiste liedje van 2011. Je kunt “For The Sake Of The Song” terug vinden op de compilatie “More Townes van Zandt – By The Great Unknown”, die eind 2010 begin 2011 uitkwam op het kleine Britse label Forthesakeofthesong. Op deze compilatie vind je nog meer goede Townes-covers, uitgevoerd door RAC’s favorieten als The Sumner Brothers, The Deep Dark Woods, Alela Diane en Shinyribs, maar de bijdrage van The Band Of Annuals steekt er ver bovenuit.

Het zal 2007 zijn geweest dat ik voor het eerst in aanraking kwam met Band Of Annuals. Gekocht (via CD Baby) of gekregen dat is me niet meer helemaal duidelijk. “Let Me Live”, zoals het schijfje was getiteld, was gevuld met 12 prachtige liedjes die mij op het eerste gehoor niet zoveel deden. Wel mooi vond ik, maar iets te “clean” en te braaf; het ging nergens uit de bocht. Ik miste in eerste instantie de “scherpe randjes” waar ik toen misschien zo naar op zoek was. In ieder geval was het album niet terug te vinden in mijn eindejaarslijst van dat jaar.

De waardering van “Let Me Live” en voor de band als geheel kwam pas enige maanden later. Waarschijnlijk zorgde het herhaald afdraaien van nummers “Blood On My Shirt” , “The Ballad Of Casey Jones” en vooral “Ain’t Looking Back” er voor dat de muziek zich aan mij “openbaarde”: mooie, intelligente teksten, prachtig gezongen door frontman Jay Henderson samen met keyboardspeelster Jeromi Hanson, brengen herinneringen naar boven aan de duetten van Ryan Adams en Caitlin Cary ten tijde van Whiskeytown; een huiveringwekkend mooi gespeelde steelgitaar van Brent Dreiling doet de rest. Wat een kwaliteit van dit zestal uit Salt Lake City (Utah), dat verder nog bestaat uit Trevor Handley (basgitaar), Jamie Timm (gitaar) en Charlie Lewis (drums).

De band bleek al eerder iets op schijf te hebben gezet: “Repondez” heette het debuut, in 2008 werd het opnieuw uitgebracht. Zoek op You Tube naar vertolkingen van “Constant Stride”, “David’s Country” en vooral “The Devil Said, R.s.v.p.” en je weet waarover we het hebben. Atmosferische country-folk-pop meldt de biografie op I-Tunes. Schrijver Bill Frost van Salt Lake’s City Weekly beschreef het als: “a devastating combo of heartbreaking alt-country earnestness and perfect pop-hook craftsmanship“. Er bleek ook, een overigens onvindbare, EP “Live At The Warehouse” te bestaan. De You Tube opnamen bij dit bericht delen dezelfde bronvermelding. Wel nog te verkrijgen is de vijf songs tellende “Echo EP” uit 2008 met B-kantjes en liveopnamen.

In een video-interview met het Slug Magazine meldt de band te werken aan een nieuwe plaat. Maar daarna wordt het stil rond de band: de Band of Annuals website geeft geen sjoege meer sinds 2008 en de laatste activiteiten op Band of Annuals My Space dateren van november 2010. Misschien is de vertolking van “For The Sake Of The Song” de zwanenzang geweest voor de Annuals, maar dan wel een hele mooie…

Naschrift (3-1-2012): Jay William Henderson verliet Band Of Annuals eind 2009/begin 2010 en werkt momenteel aan een soloplaat. Op zijn Bandcamp pagina kunt u 2 demo-opnamen beluisteren en downloaden.


Looking for something?

Use the form below to search the site:

Still not finding what you're looking for? Drop a comment on a post or contact us so we can take care of it!

Blogroll

A few highly recommended websites...