Ron’s Alt Country

Ai…, wat een rijke oogst deze maand. Zelden vond Ron’s Alt Country het moeilijker dan deze maand om een top zes samen te stellen. Er waren zoveel goede, nieuwe releases. Maar vooruit, laten we een poging wagen…

1. Alejandro Escovedo - “Street Songs of Love” (Concord Music) ****

Het alweer tiende soloalbum van de ooit door het toenmalige, gezaghebbende alt.  country magazine No Depression uitgeroepen artiest van de jaren negentig Alejandro Escovedo. Getekend d0or het leven - ooit pleegde zijn vrouw zelfmoord en werd bij hem heptatis C geconstateerd waar hij bijna aan overleed - komt de nu 59- jarige artiest uit Austin met een van zijn betere platen ooit. Debet aan het hoge niveau van de liedjes is Chuck Prophet, die samen met Escovedo zeven van de tien liedjes schreef. Het is een hard-rockende verzameling liedjes geworden, met af en toe een zachte “touch”, die hier en daar het niveau van Bruce Springsteen benadert. Het is daarom niet vreemd dat we de “boss” ook terugvinden op “Street Songs of Love”; hij leent zijn stem aan “Faith”, een duet. Verder is Ian Hunter te gast in “Down in the Bowery” op deze door meester Tony Visconti geproduceerde plaat. “Anchor”, het funky “This Bed is Getting Crowded”, “Down In The Bowery”, het gevoelige “Fall Apart With You” en het  toegankelijke”Undesired” ; ze behoren tot het beste dat Alejandro Escovedo ooit schreef en uitvoerde. Bij RAC hopen we dat “Street Songs Of Love” iets verder uit de anonimiteit trekt en vragen we ons af wanneer een festival van het niveau als Take Root Escovedo eens als “headliner” durft te boeken.

2. Mark Olson - “Many Colored Kite” (Rykodisc) ****

Net binnen, dus de indrukken zijn nog vers en niet helemaal uitgekristalliseerd, het tweede soloalbum van de oud-Jayhawks voorman Mark Olson. Opvolger van het door scheidingsperikelen gekleurde “Salvation Blues” uit 2008. Duidelijk hoopvoller gestemd ook, niet onlogisch met nieuwe vriendin en muzikale partner Ingumm Ringvold aan zijn zijde.  De folky liedjes wringen soms, net alsof op weg zijn naar hun definitieve vorm. De ware verrassingen vinden we dan ook op plaatkant twee met het zeer gevoelige “No Time To Live Without Her” (met Vashti Bunyan op tweede stem), de country-rocker “Wind & Rain” en het tweetal “Scholastica” en “Kingsnake”, die klinken alsof ze uit de jaren zestig stammen. Een beetje vreemd, maar …

3. Chatham County Line - “Wildwood” (Yep Roc Records) ****

Vijfde album van de mannen uit het North Carolina. Bluegrass is nog nog steeds het uitgangspunt, maar door de toevoeging van de drums van gast Zeke Hutchins komen pop en rock steeds dichterbij. Prachtig blijven de samenvallend vocalen van Dave Wilson en persoonlijke favoriet tenor John Teer, zoals in opener “Wildwood”. Jammer dat niet alle liedjes het geweldige niveau van de naamgever aan het album behalen.

4. Eilen Jewell presents Butcher Holler - “A Tribute to Loretta Lynn” (Signature Sounds) ****

Vaste bezoekers van de concerten van Eilen Jewell wisten het al langer; de frêle zangeres uit Cambridge, Massachutes is een groot fan van countrylegende Loretta Lynn. “Deep As Your Pocket” van de ooit in Butcher Holler, Kentucky geboren Lynn stond steevast op de setlist van Eilen Jewell & band. Volkomen logisch dat er ooit een tribute plaat van de hand van Eilen Jewell moest komen en die is er dan nu ook. In nauwelijks dertig minuten komen er twaalf Loretta Lynn liedjes voorbij; retestrak gespeeld door de ritmesectie van de Eilen Jewell Band, t.w.bassist Johnny Sciascia en drummer Jason Beek. Meestergitarist Jerry Miller treedt want minder op de voorgrond, maar volgens de berichten wordt er hard gewerkt aan zijn komende soloplaat. Blijft over natuurlijk de kleine  zangeres Jewell die met haar wat lome stem schittert op de pure countrysongs. Persoonlijke favorieten zijn “First City”, This Hanted House”en “You’re Lookin’ At Country” . Prima side-project.

5. Blitzen Trapper - “Destroyer Of The Void” (Sub Pop) ****

Mooi nieuw album van indie-folk-rock-pop band uit Portland, Oregon. Misschien wat minder aandacht voor alt country dan op voorganger EP “Black River Killer” (2009), maar dat mag de pret niet drukken. Alleen het nummer “The Man Who Would Speak True” is de aanschaf al waard. Voor meer informatie verwijs ik u naar de commerciële media, want deze plaat krijgt terecht alle aandacht.

6. Halfway - “An Outpost of Promise” (Plus One Records/Sonic Rendezvous) ****

Helemaal uit het verre Australië komt Halfway, een achtkoppige formatie uit Brisbane. Is dit niet de stad waaruit onze favoriete band The Go-Betweens is voortgekomen? Jawel en daarom is het niet vreemd hier Go-Betweens voorganger Robert Forster aan te treffen als producer. Verwacht hier geen springende op pop gestoelde melodieuze muziek aan te treffen waarop The Go-Betweens het patent hadden, maar uiterst spannend gespeelde alt country, van het soort dat we helaas niet veel meer tegenkomen in het Amerika van nu. De sound van bands als Uncle Tupelo, Wilco en meer recentelijk The Maldives is hier niet ver weg. Prima gedaan van de mannen rond songschrijvers John Busby en Chris Dale. Hoewel catchy  liedjes als “Oscar”en “Stevie” de meeste aandacht naar zich toetrekken, is het afsluiter  “Bluebird Tattoo” dat de meeste aandacht opeist. Als er zoiets als een ultiem alt countryliedje zou bestaan, dan mag “Bluebird Tattoo” zeker tot de kandidaten behoren. “110″, “Tortilla Code” en de ballad “Sweetheart Please Don’t Start” behoren ook nog tot de categorie waar men graag vier sterren aan geeft, dus al-met-al kunnen we “An Outpost of Promise” gerust tot een dijk van een plaat betitelen. Check ook nog zijn voorgangers “Remember The River” (2006) en vooral debuut “Farewell To The Fainthearted” uit 2003.

Tja, en dan heb je nog de afvallers. Geen plaatsje in de lijst kregen deze keer o.a.  “Obadiah” van Frazey Ford (The Be Good Tanyas), “Scattered”, het restjesalbum van The Handsome Family (zie recensiepagina), “The Living Side van folky Meg Hutchinson, “Welder”van Elizabeth Cook, “American Slang” van The Gaslight Anthem, “Wrong Control” van Austin Collins & The Rainbirds, het poppy “Cry Tomorrow” van Stephanie Finch (mrs. Chuck Prophet), “See You On The Moon” van Tift Merritt, “Well After Awhile” van Shinyribs (bijnaam van Kevin Russell van The Gourds), het misschien wel onderschatte “Turn and Fade” van Dave Gleason, “Remnin Park Vol.1″ van The Cowboy Junkies and last-but-not-least “Midnight Souvenirs” van Peter Wolf. Allemaal plaatjes die ik zo drie-en-een-halve ster zou schenken. Met ander woorden: een geweldige oogst deze maand. Kijk ook of je ze terug vindt in de Euro Americana Chart van augustus 2010.